วนเทียนหมิงมองดูอย่างมั่นใจแล้วบอกกับนางกำนัลว่า “ข้าจะตรวจร่างกายของท่านแม่ พวกเจ้าออกไปให้หมด ข้าจะรักษาท่านแม่ข้าต้องการแค่บ่าวรับใช้ของข้าเท่านั้น”
นางกำนัลเข้าใจแล้ว องค์ชายเก้าก็คงอยู่ที่นี่ มันเป็นไปไม่ได้ที่บางสิ่งจะเกิดขึ้น ดังนั้นนางจึงรีบพานางกำนัลคนอื่นออกจากห้องแล้วปิดประตูห้องบรรทม
เฟิงหยูเองไม่ได้คิดมากและจับแขนเสื้อของนาง และดึงอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการให้น ้าเกลือ จากนั้นนางก็ดึงยาที่จำเป็นออกมา และรีบให้น ้าเกลือพราชายาหยุน
พราชายาหยุนหลับไป และเฟิงหยูเองดึงสิ่งของทุกอย่างออกมา ราวกับว่านางกำลังจะแสดงมายากล ในพริบตาทุกอย่างถูกเตรียมไว้ นางพูดกับซวนเทียนหมิงว่า “ชายาของเจ้าแข็งแกร่งกว่าเจ้ามาก” เมื่อนางพูดเสียงของนางก็แหบห้าวและไม่มีกำลังมาก อย่างไรก็ตามบางทีอาจเป็นเพราะเฟิงหยูเองอยู่ด้วย แต่ดูเหมือนว่านางจะมีความกระฉับกระเฉงมากขึ้น และนางก็หยุดไอได้มาก
ซวนเทียนหมิงมองมารดาของตัวเองแล้วส่ายหน้า “ไม่ว่านางจะแข็งแกร่งขนาดไหน นางก็ไม่สามารถรับมือกับปัญหานี้ได้ ครั้งต่อไปเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นส่งคนไปเรียกอาเองให้เร็วที่สุด ไม่ว่าจะเป็นกลางวันถ้าใครบางคนจากตำหนักของท่านต้องการออกไปข้างนอก ข้าไม่เชื่อว่ายามที่ทางเข้าจะกล้าหยุดพวกเขา”
พราชายาหยุนเหลือบตา “พวกเจ้าไม่ได้พึ่งกลับมาเมืองหลวงในวันนี้หรือ ? เจ้าอยู่นอกเมือง ข้าจะไปหาเจ้าที่ไหน ? ” จากนั้นนางก็ไอเบา ๆสองสามครั้งแล
