่ะ”
เมื่อจินเฉินพูดถึงเรื่องนี้ ฮันชิก็จำเรื่องนี้ได้ทันทีและจำได้ทันทีว่าบุตรสาวที่รักของนาง เฟิงเฟินได ได้เข้าร่วมด้วย นางรู้สึกว่าใจสั่นและร่างกายทั้งหมดของนางก็ขยับเล็กน้อย นางต้องการที่จะขอให้เฟิงหยูเองยกโทษ แต่เมื่อนางมองย้อนกลับไป นางเห็นเหยาเซียนยืนอยู่ข้างหลังเฟิงหยูเอง ความทรงจำเมื่อหลายปีก่อนกลับมา และฮันชิก็รู้สึกว่าสภาพแวดล้อมของนางเย็นลงทันที นางจับมือบ่าวรับใช้ไว้แน่น ทันใดนั้นนางก็รู้สึกว่าตระกูลเฟิงทำเพื่ออะไร เฟิงเฟินไดเล่าให้นางฟังอย่างมีความสุขว่าตราบใดที่นางทำเรื่องนี้สำเร็จ นางก็จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นอนุระดับสูง ใครจะรู้ว่าก่อนที่นางจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นอนุระดับสูง คนผู้นี้จะลงเอยด้วยความตาย
ฮันชิต้องการให้เฟิงหยูเองพูดเพิ่มอีกนิด แต่เมื่อเฟิงหยูเองก้าวเท้าเข้ามา นางเดินผ่านฮันชิไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่เฟิงเซียงหรูก็ไม่ได้มองนาง
ในที่สุดฮันชิก็รู้ว่านางผิดและเฟิงเฟินไดก็ผิดเช่นกัน ในครอบครัวนี้พวกเขาควรเรียนรู้จากเฟิงเซียงหรู การเข้าร่วมกับฮูหยินผู้เฒ่าไม่ใช่การเลือกฝ่ายที่ถูกต้อง การเข้าหาเฟิงหยูเองเป็นสิ่งที่ถูกต้องอย่างแท้จริงน่าเสียดายที่ตอนนี้มันสายไปแล้ว
เฟิงหยูเองและเหยาเซียนเดินไปที่เตียงของฮูหยินผู้เฒ่า ในขณะที่เฟิงเซียงหรูไปคุกเข่าที่ข้างอันชิเงียบ ๆ เฟิงหยูเองเอื้อมมือออกมาและจับที่ข้อมือของฮูหยินผู้เฒ่า จากนั้นนางก็ลืมตาขึ้นและมองดู
