งแขนเสื้อของเฮ่อจงและชี้ไปที่เฟิงหยูเอง แล้วกล่าวเบา ๆ ว่า “คุณหนูรองอยู่ตรงนั้น”ความหมายคือหมอคนนี้ที่ดีที่สุด
แต่เฮ่อจงไม่มีหน้าหรือความกล้าหาญที่จะเหลียวมองไปในทิศทางของเฟิงหยูเอง เขาได้เห็นฉากที่ฮูหยินผู้เฒ่าทำด้วยตัวเอง เขารู้มานานแล้วว่ามีอะไรจะเกิดขึ้น แต่ฮูหยินผู้เฒ่าไม่ฟังคำแนะนำของใคร นางยืนยันว่านางต้องทำ เขาเป็นเพียงพ่อบ้าน เขาจะพูดอะไรได้มากกว่านี้ ตอนนี้มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น เขากลัวจริง ๆ แต่เขาคิดเพียงสิ่งเดียวในใจของเขา : การรักษานางเป็นสิ่งที่ควรทำ !
เฮ่อจงรู้สึกว่าการรักษาฮูหยินผู้เฒ่าเป็นสิ่งที่ควรทำ นางไม่ได้หาเรื่องเองหรอกหรือ ! ตอนนี้สิ่งนี้เกิดขึ้น ไม่ว่านางจะมีชีวิตอยู่หรือไม่ขึ้นอยู่กับวาสนาของนางเอง
เขากัดฟันและกำลังจะคำนับเพื่อแสดงความเคารพต่อเฟิงหยูเองอย่างไรก็ตามในเวลานี้เขาได้ยินเสียงของคนที่ยืนอยู่บนรถม้า “ทหารองครักษ์ฟังข้า พลเมืองที่ลงมือทำร้ายคนในตระกูลขุนนาง คนเหล่านี้ทั้งหมดจะต้องถูกจับและนำไปที่ทางการ ! ”
เมื่อได้รับคำสั่งนี้ ทหารองครักษ์กล่าวว่า “พะยะค่ะ ! ” โดยพร้อมเพรียงกัน จากนั้นพวกเขาดึงดาบออกมาและล้อมรอบคนที่ก่อเรื่อง
คนที่ก่อเรื่องตกใจอย่างยิ่ง พวกเขาอ้าปากและอยากจะตะโกน แม้หลังจากเสียงมาจากลำคอ พวกเขาก็แค่ตะโกนออกมาเป็นเสียงเดียวพวกเขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรเพราะไม่มีอะไรจะสมเหตุสมผล ครั้งแรกพวกเขาสร้างปัญหาให้กับองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน หลัง
