นี่ค่อนข้างดีจริง ๆ
ทั้งสามรุ่นจากปู่รวมถึงหลานได้กลับมาพบกันอีกครั้ง พ่อครัวจากโรงเตี้ยมครัวเทพยุ่งตลอดบ่าย และซวนเทียนหมิงได้รับเชิญมาที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล คืนนั้นคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลกินอาหารกันพร้อมหน้าพร้อมตา ขาดเพียงเฟิงจื่อหรู เหยาเซียนกล่าวว่า“เมื่อข้าจากไป หลานชายของข้าก็ยังเด็กอยู่ ตอนนี้ข้าอาจจะจำเขาไม่ได้แล้ว”
เหยาซื่อเช็ดน ้าตาเมื่อได้ยินการเอ่ยถึงเฟิงจื่อหรู เฟิงหยูเองได้บอกเหยาเซียนเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงความคิดของนาง ในเรื่องนี้มีไม่มากที่ปู่และหลานต้องพูด นอกเหนือจากความสัมพันธ์ของมารดาและบุตรสาวบุตรสาวของนางเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง นอกจากเฟิงหยูเองแล้วจะไม่สามารถซ่อนมันได้ บางทีคนอื่นอาจถูกหลอกด้วยการกล่าวถึงอาจารย์ชาวเปอร์เซีย แต่เหยาซื่อเป็นมารดาของนางเอง พวกเขาอยู่ด้วยกันเป็นเวลา 3 ปีในภาคตะวันตกเฉียงเหนือ ทำไมนางจะไม่เห็นสิ่งนี้ เหยาเซียนเพิ่งบอกกับเฟิงหยูเองว่านางไม่สามารถตำหนิอีกฝ่ายได้ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม พวกเขาจะรู้สึกไม่ดี
เฟิงหยูเองสามารถเผชิญหน้ากับจิตใจของเหยาซื่ออย่างสงบนิ่งได้แล้วนางรู้ว่าเหยาซื่อยอมรับมันได้ไม่ง่าย บุตรสาวของนางเปลี่ยนไป และนางไม่เคยเข้าใกล้มารดามาก ความสามารถพิเศษเหล่านั้นที่ปรากฏขึ้นทันที อาจทำให้เกิดคำถามบางอย่างในใจของนาง แต่นางไม่ได้ถามพวกมันออกมา นี่เป็นความโชคดีของนางแล้ว
ในระหว่างมื้ออาหาร เหยาเซียนและซวนเทียนหม
