่วยซักเสื้อผ้าของผู้ชาย
ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองยังคงอยู่นอกเมืองต่อไปอีก 3 วัน หลังจาก3 วันทุกคนกลับไปที่เมืองหลวง
เหยาเซียนติดตามทั้งสองและนั่งอยู่ในรถม้าของราชสำนัก และซวนเทียนหมิงถามเขาว่า “หมอเทวดาเหยา ท่านจะกลับไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลเพื่อพักผ่อนก่อน หรือจะติดตามองค์ชายและอาเองเข้าพระราชวัง ? ”
เฟิงหยูเองแหย่เขา “เจ้าเรียกท่านตาว่าอะไร ? ”
เขาตกตะลึงเมื่อได้ยินหญิงสาวกล่าว “ข้าเรียกเสด็จพ่อ และข้าเรียกเสด็จแม่ ข้าจะไม่ทะเลาะกับเจ้าเมื่อเจ้าเรียกท่านแม่ของข้าว่าฮูหยินแต่เรียกท่านปู่แตกต่างออกไป”
ซวนเทียนหมิงหัวเราะแล้วมองไปที่เหยาเซียน เขาเรียกอีกฝ่ายว่า “ท่านตา” โดยไม่เถียงเลย
เหยาเซียนเป็นคนที่มีจิตวิญญาณจากยุคสมัยใหม่ เขาเป็นคนสมัยเดียวกับเฟิงหยูเอง เขาไม่ได้แยกแยะความเคารพเนื่องจากในยุคศักดินานี้ เขารู้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นองค์ชายเก้า เขาอาจถูกกล่าวได้ว่าเป็นผู้ปกป้องโลก แต่เขาก็ไม่สามารถเรียกความกลัวและความนอบน้อมเช่นเดียวกันกับผู้คนในยุคนี้ได้ ดังนั้นเขาจึงพยักหน้าและหัวเราะ
เฟิงหยูเองเลือกแทนเหยาเซียน “เราจะให้ท่านตาไปพักผ่อนที่ตำหนักหยู เราจะเข้าไปในพระราชวังก่อน จากนั้นข้าจะพาท่านปู่กลับไปที่คฤหาสน์” ในขณะที่พูดสิ่งนี้นางหันไปหาเหยาเซียนและกล่าวว่า “เรื่องที่เกี่ยวข้องกับท่านแม่ ข้าอยากจะพูดกับท่านตาก่อน”
เหยาเซียนพยักหน้ากล่าวว่า “ถ้าเป็นอย่างนั้นมันก็ด
