์ชายต้องสร้างความมั่นใจให้กับพวกเขาที่อยู่ข้างนอก”
ซวนเทียนหมิงเข้าใจเหตุผลของเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ดื้อรั้น เขาเพิ่งพาซางคังไปที่เตียงแล้วพูดกับเฟิงหยูเอง “เจ้าระวังด้วย”
เฟิงหยูเองไตร่ตรอง นางล้วงไปที่แขนเสื้อของนางแล้วดึงหน้ากากผ่าตัดบางส่วนออกมา “ไม่มีเวลาเตรียมตัวมาก เอาติดตัว 1 อัน แล้วแจกให้คนที่อยู่รอบข้างเจ้า” ในขณะที่พูดสิ่งนี้นางวางในมือของซวนเทียนหมิง“ใส่อย่างนี้”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า เขารับหน้ากากแล้วออกจากที่พักพิง
เมื่อเฟิงหยูเองหันหลังกลับ นางเห็นเหยาเซียนจ้องมองที่มือของนางนางถอนหายใจเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ท่านปู่”
เหยาเซียนไม่ได้พูดอะไรเลย แม้กระนั้นเขาหันจ้องไปที่เข็มในมือซ้ายของนาง หลังจากมองไปครู่หนึ่งเขาก็หันหน้าไปหายาที่เฟิงหยูเองดึงเอามาจากมิติของนางซึ่งถูกนำออกไปก่อนหน้านี้ เมื่อเขามองที่กล่องยาตะวันตก ดวงตาของเขาเป็นประกาย
หลังจากนั้นไม่นานเขาก็กล่าวว่า “มีโรคระบาดหลายชนิด และแบคทีเรียที่เกิดอาจเป็นโรคใหม่ แม้จะมียาแผนปัจจุบันก็เป็นไปได้ว่ามันจะไม่ได้ผล นั่นเป็นเหตุผลที่เราต้องดึงแบคทีเรียออกจากร่างกายของผู้ป่วยเพื่อวิจัยวิธีการรักษาที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ใจของเฟิงหยูเองระเบิดด้วยเสียง “บูม” เป็นเวลานานนางไม่สามารถกู้คืนได้
นางมองดูที่ปู่ของเจ้าของร่างเดิม ในขณะที่พูดคำที่เขาพูดซ ้าไปซ ้ามานางถูกคลื่นกระทบหลังจากคลื่นกระแทก และมือที่ถือเข็
