ฮ่องเต้ไอเป็นเลือดออกมา รอยเลือดขนาดใหญ่ของเขาย้อมเต็มประตูเมื่อจางหยวนเห็นพระองค์กระอักเลือด เขาก็ตะโกนว่า “ฝ่าบาท ฝ่าบาทต้องไม่เป็นอะไรนะพะยะค่ะ ฝ่าบาท ! ” ในขณะที่ตะโกน เขาวิ่งไปประคองฮ่องเต้ที่ล้มลง จากนั้นเขาก็ไปเช็ดเลือดที่มาจากมุมพระโอษฐ์ของพระองค์
หลังจากที่เช็ดแล้วก็มีเลือดไหลออกมาใหม่ จางหยวนได้ยินคำพูดที่เล็ดรอดไรฟันออกมาว่า “อย่าเช็ดมัน มันดูแย่ด้วยเลือดเล็กน้อย”
จางหยวนตอบสนองทันทีและหยุดเช็ดเลือด เขาประคองฮ่องเต้และตะโกนต่อไปว่า “ฝ่าบาท ทำไมเลือดออกมากขนาดนี้พะยะค่ะ ! ฝ่าบาท ! ” ในขณะที่ตะโกน เขาไปที่ประตู “มีใครอยู่ข้างใน ? ฝ่าบาททรงหลั่งเลือดจำนวนมากและหมดสติ ! ช่วยชีวิตฝ่าบาทด้วย ! ”
ฮ่องเต้บีบแขนเขาอีกครั้ง “ดังขึ้นไปอีก ! ”
จางหยวนเปล่งเสียงของเขายิ่งขึ้นไปอีก “พราชายาหยุนพะยะค่ะ ! ฝ่าบาทดูไม่ดีพะยะค่ะ รีบออกมาดูพะยะค่ะ ! ” เขาเริ่มร้องไห้แล้วฟุบลงบนร่างของฮ่องเต้ ในขณะที่ร้องไห้ เขากระซิบถามเบา ๆ ว่า “ข้าต้องร้องเสียงดังกว่านี้หรือไม่พะยะค่ะ ? นี่มันช่างโชคร้ายเหลือเกิน ! ”
ฮ่องเต้กระซิบตอบ “ข้าจะให้เลื่อนตำแหน่งให้เจ้าเมื่อเรากลับไป”
“ฝ่าบาท ! ฝ่าบาทต้องทรงไม่เป็นอะไร ! ราชวงศ์ต้าชุนยังต้องการฝ่าบาทพะยะค่ะ ! พราชายาหยุน ! ฝ่าบาทไอเป็นเลือด ตอนนี้เลือดจะนองตำหนักศศิเหมันต์แล้ว ! พราชายาหยุนออกมาดูฝ่าบาทหน่อยเถิดพะยะค่ะ ! ” จางหยวนก็พยายามตะโกนให้เสียงดังที่สุด
เ
