จ้านายและบ่าวรับใช้นั่งอยู่ในแอ่งน ้าบนพื้น แม้ว่าจะมีขันทีคอยถือร่มพวกเขาจะยังคงถูกฝนสาด
เสียงดังมาจากประตูของตำหนักศศิเหมันต์และนางกำนับภายในก็ส่ายหัวของนางอย่างช่วยไม่ได้ นางกำนัลอาวุโสสั่ง “เฝ้าดูต่อไป เจ้าอย่าเปิดประตู ข้าจะรีบไปแจ้งพราชายาหยุน”
หลังจากพูดอย่างนี้นางก็ออกไปอย่างรวดเร็ว เมื่อนางไปถึงแท่นดูดวงจันทร์ นางก็ยังได้ยินเสียงประตูดังขึ้น
พราชายาหยุนสบายดี ไม่ว่าฝนจะตกหรือไม่มันก็ไม่สำคัญสำหรับนางไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ถึงแม้ข้างนอกจะอากาศดีนางก็จะไม่ออกไปข้างนอกตอนนี้ไม่สามารถนำผลไม้สดเข้ามาได้ นางจึงกินน้อยลงเล็กน้อย
ในเวลานี้องครักษ์เงาคุกเข่าอยู่ข้างนางและบอกนางเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นนอกตำหนัก เมื่อนางกำนัลเข้ามา นางได้ยินนางกำนัลอีกคนคนหนึ่งกล่าวว่า “ไปหาคนที่เตรียมถุงเลือด เมื่อเจ้าพบตัวแล้วให้ฆ่าพวกเขา”
นางกำนัลรู้สึกว่าศีรษะของนางพองโตขณะที่นางรีบไปคุยกับพราชายาหยุน “ดูเหมือนว่าจะเป็นขันทีจาง ทั้งสองนั้นร่วมมือกันใน… เดินหน้าและล่าถอยด้วยกันเสมอเจ้าค่ะ”
“เจ้าสามารถพูดได้ว่าพวกเขาร่วมมือกันหลอกลวง” พราชายาหยุนเหลือบตา “พวกเขาทำเสียงดัง และสร้างความวุ่นวาย…ฮะ ! ” ก่อนที่นางจะพูดจบนางก็เริ่มไอ องครักษ์เงาส่งถ้วยน ้าชาให้นาง อย่างไรก็ตามพราชายาหยุนโบกมือนาง “ข้าดื่มไม่ได้” เสียงของนางฟังดูเสียงแหบห้าว
นางกำนัลถอนหายใจเล็กน้อยและนำเสื้อมาคลุมให้พราชายาหยุน และกล่าวว่า “
