หรือ ? ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “หยูเฉียนหยิน”
“หญิงสาวที่น่ารังเกียจคนนั้น ฆ่านาง ! ” ซวนเทียนเก้อเป็นคนที่เหมือนกับเสด็จลุงของนางเมื่อนางโกรธ คนหนึ่งไม่เหมือนฮ่องเต้ และอีกคนไม่เหมือนองค์หญิง คำพูดของหญิงสาวที่ยุติธรรมนั้นราวกับว่ามันสามารถทำได้ง่ายดาย ใครก็ตามที่นางปรารถนาจะฆ่าไม่มีโอกาสที่จะมีชีวิตอยู่รอดได้แม้แต่วันเดียว
แต่มันก่อนหน้านั้น ตอนนี้พวกเขาอยู่นอกเมืองและมีผู้ลี้ภัยจำนวนมากรอให้นางช่วยพวกเขา นางเป็นองค์หญิงและนางเป็นองค์หญิงคนเดียวของราชสำนักปัจจุบัน เมื่อนางออกมา นางก็เหมือนกับซวนเทียนหมิงนางเป็นตัวแทนของราชวงศ์ ในช่วงเวลานี้นางต้องให้ความสำคัญกับโครงการที่ยิ่งใหญ่ นั่นคือเหตุผลที่หยูเฉียนหยิน…“ข้าจะส่งผู้คุ้มกันลับไปฆ่านาง อาเอง เจ้าไม่ควรลงมือทำ มือของเจ้าไม่ควรแปดเปื้อน ข้าไม่รู้ว่าพี่เจ็ดคิดอย่างไรกับผู้หญิงคนนั้น ปกติแล้วไม่ควรพูดมาก แต่ถ้ามีบางสิ่ง อาเอง พี่เจ็ดไม่ได้เกลียดเจ้า นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าจะทำเช่นนี้ ข้าเป็นน้องสาวของเขา เขาจะไม่ทำอะไรกับข้าเลย”
คำพูดของซวนเทียนเก้อเคลื่อนไหวมาก นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เฟิงหยูเองดีใจที่นางเป็นสหายของซวนเทียนเก้อ อาจเป็นเพราะสถานการณ์ของตนเองที่พวกเขาไม่ได้ใช้เวลาร่วมกันมากนัก พวกเขาไม่สามารถเป็นเหมือนในศตวรรษที่ 21 ซึ่งนางสามารถออกไปกินข้าวและซื้อของได้ตลอดเวลา แต่ไม่ว่าจะนานแค่ไหนตั้งแต่พวกเขาพบกันครั้งสุดท้ายพวกเขาก็ไม่ได
