างพูดอีกครั้งเสียงของนางก็ดังขึ้น มันดังมากพอที่ทุกคนจะได้ยินอย่างชัดเจนในสายฝนที่ตกหนัก พวกเขาได้ยินเฟิงหยูเองกล่าวว่า “พวกเขาจะถูกฝังให้พักผ่อนอย่างสงบสุขได้จริงหรือ ? ทุกคนดู ตอนนี้มีดินให้ฝังหรือไม่ ? มันคือโคลน ! ตอนนี้ฝนตกหนักและมีน ้าท่วมทุกที่ แม้ว่าพวกเขาจะถูกฝังอยู่ในโคลน พวกเขาจะโผล่ขึ้นมาจากโคลนอย่างแน่นอนหลังจากหนึ่งคืนและพวกเจ้าจะไม่พบพวกเขาอีก ! ”
บางคนตอบด้วยเสียงดัง “แต่พวกข้าจะไม่ได้เห็นพวกเขาหลังจากถูกเผาแล้ว ? ”
เฟิงหยูเองส่ายหัว “เหมือนกัน เจ้าจะไม่สามารถเห็นพวกเขาได้นอกจากนี้ข้าจะบอกพวกเจ้าว่าเมื่อมีคนมากมายถูกเผาด้วยกัน แม้ว่าจะมีขี้เถ้าก็จะไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ! ”
“แต่เจ้ายังต้องการเผาพวกเขา ! ” สามีและภรรยาเริ่มมีอารมณ์ “ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าเผาบุตรของข้า ข้าจะกอดเขาไว้ ไม่ว่าข้าจะอยู่ที่ไหนเขาจะตามไป ! ”
ใบหน้าของเฟิงหยูเองเย็นชา พูดเสียงดัง “ไม่เป็นไร ! แต่มันไม่ใช่ทุกที่ที่เจ้าไป เขาจะติดตามเจ้าไปด้วย แต่เจ้าจะอยู่ที่ใดก็ได้ ! ”
ชั่วขณะหนึ่งไม่ใช่ทุกคนที่สามารถตอบสนองต่อความหมายของคำพูดของนาง แต่มีบางคนที่ฉลาดที่พูดหลังจากคิดว่า “ความหมายของเจ้าคือถ้าเราต้องการกอดศพของคนที่เรารัก เราจะอยู่ในหลุมนี้หรือ ? ”
ซวนเทียนหมิงจับมือนางแน่นและต้องการดุพวกเขา อย่างไรก็ตามเขาถูกหยุดโดยเฟิงหยูเอง จากนั้นนางก็ก้าวไปข้างหน้าและพูดอย่างเยือกเย็น “ใช่! คนตายนั้นตายแล้วและพ
