วกเขาไม่ได้เดินอยู่ในเส้นทางเดียวกับคนที่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป เนื่องจากมีคนที่ไม่ต้องการแยกจากคนที่รักก็ทิ้งไว้อยู่ข้างหลัง หากเจ้าต้องการนำศพกลับไปยังที่พักพิงก็ไม่มีโอกาสนั้นอย่างแน่นอน ! ” นางทำงานหนักและเสียงของนางก็แตกพร่าเล็กน้อย อย่างไรก็ตามคำพูดที่นางตะโกนก็ทำให้ผู้คนตกใจ
เสียงที่เกิดจากโทรโข่งไม่ใช่สิ่งที่คนโบราณสามารถเข้าใจได้ ราวกับว่าเสียงมาจากฟากฟ้า หากไม่มีแหล่งที่มาใด ๆ มันก็ยังสามารถแพร่กระจายไปในทุกทิศทาง สถานการณ์นี้ที่น่าตกใจเล็กน้อยยิ่งกว่านั้นคนที่พูดคือเฟิงหยูเอง ทุกคนรู้ว่านางเป็นหมอเทวดา ในขณะที่ได้ยินนางพูดสิ่งนี้ หนึ่งในคนที่ฉลาดกล่าวในทันทีว่า “ทำไมไม่สามารถนำศพกลับไปยังที่พักพิงได้ ? ”
เฟิงหยูเองเริ่มอารมณ์เสีย และในที่สุดก็ย้ายไปที่หัวข้อหลัก นางถามทุกคนว่า “เจ้าเคยสงสัยบ้างหรือไม่ว่าทำไมเจ้าต้องทานยาและได้รับการฉีดยา ? หลังจากที่พักพิงสร้างขึ้นและพวกเจ้าก็ต้องกินอาหารหรือไม่ ?พวกเจ้าเคยสงสัยหรือไม่ว่าเหตุใดศพจึงต้องถูกนำออกไปที่ไกล ๆ ?ทำไมพวกเขาต้องถูกเผา ? ข้าจะบอกเจ้าว่าน ้าท่วมไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวแต่ศพยังคงถูกเผา อย่างไรก็ตามหากศพถูกทิ้งไว้รอบ ๆ หลังจากฝนตกหนักจะมีอากาศที่ร้อนมาก เมื่อเวลานั้นมาถึงศพจะเน่าและจะเกิดการแพร่ระบาดเชื้อโรค องค์ชายเก้าและข้าเสี่ยงชีวิตของเราออกมาเพื่อช่วยพวกเจ้า มันลำบากและสิ้นเปลืองทรัพยากรอย่างมาก อย่างไรก็ตามเนื่องจากเจ
