ไปวางบนชั้นวางของ ตราบใดที่ไม่มีข้อผิดพลาดมันก็คงจะดี 1
ทหารมาที่โรงหมอของเฟิงหยูเอง มารับยาฆ่าเชื้อ จากนั้นก็เริ่มฉีดพ่นที่พักพิงทั้งหมด ในการเริ่มต้นทุกคนคัดค้านกลิ่นอย่างหนัก แต่ก็ยอมรับหลังจากซวนเทียนหมิงมาอธิบายด้วยตัวเอง สำหรับด้านของซวนเทียนเก้อ โจ๊กที่จัดทำขึ้นนั้นถูกทหารนำไปแจกจ่ายให้กับผู้ลี้ภัย
ในฐานะองค์หญิง นางจะรู้ได้อย่างไรว่าจะเตรียมโจ๊กอย่างไร โชคดีที่นางได้นำบ่าวรับใช้มาด้วย โจ๊กไม่อร่อยแต่ก็กินได้ ตราบใดที่ผู้ลี้ภัยมีอาหารกิน พวกเขาจะไม่ก่อปัญหา ยิ่งกว่านั้นทหารได้ย ้าอย่างเจาะจงว่าโจ๊กนี้องค์หญิงหวู่หยางเป็นคนทำ เพียงแค่พระคุณนี้เพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขารู้สึกประทับใจ พวกเขาจะยังคงจู้จี้จุกจิกเกี่ยวกับรสชาติได้อย่างไร นอกจากนี้เฟิงหยูเองยังให้เมล็ดบัว โจ๊กที่ทำมีคุณค่าทางโภชนาการค่อนข้างมาก ผู้ลี้ภัยที่ยากจนรู้สึกว่าแม้พวกเขาจะเจริญรุ่งเรืองพวกเขาก็ไม่เคยมีความสุขกับอาหารที่ดีเช่นนี้
หลังจากทำงานเต็มวันตั้งแต่เช้าจรดเย็น ในที่สุดเฟิงหยูเองก็เย็บแผลของผู้ป่วยคนสุดท้ายเสร็จประมาณเที่ยงคืน
นางยืนขึ้นแล้วก็บิดขี้เกียจไปมา อาจเป็นเพราะนางนั่งเป็นเวลานาน แต่อาการวิงเวียนศีรษะก็ทำให้นางล้มลง มีคนช่วยประคองนางจากด้านหลังและมีกลิ่นจาง ๆ ของไม้จันทน์เข้าจมูกนาง ครอบคลุมกลิ่นของยาฆ่าเชื้อในคลินิก
เฟิงหยูเองตกตะลึง กลิ่นหอมของไม้จันทน์ที่คุ้นเคยทำให้นางคิดถึง
