้านนอกของเมืองหลวงถูกทำลาย มันเป็นเรื่องยากมากที่จะให้ผู้คนสัญจรไปมา ท่านแม่อย่าได้ใจร้อนและใจเย็น ๆองค์ชายเก้าได้ส่งคนไปเสี่ยวโจวแล้ว องค์หญิงเหวินซวนยังดูแลข่าวอย่างใกล้ชิด ข้าจะไปที่ตำหนักเหวินซวนในวันพรุ่งนี้เจ้าค่ะ”
เหยาซื่อเป็นห่วงเฟิงจื่อหรู ฝนกำลังตกหนักมากซึ่งนำไปสู่การทำลายล้างเขตเฟิงตงทั้งหมด ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นในเสี่ยวโจว จะเกิดอะไรขึ้นกับเฟิงจื่อหรู นางไม่สามารถรอได้ในวันพรุ่งนี้ ดังนั้นนางจึงรีบเร่งเฟิงหยูเอง “เจ้าไปตอนนี้ได้หรือไม่ ? ข้าขอร้อง จื่อหรูยังเด็ก หากเกิดน ้าท่วมจริง ๆ เขาไม่สามารถหนีได้ ! ”
ไม่มีอะไรที่เฟิงหยูเองสามารถทำได้ ไม่ต้องพูดถึงเหยาซื่อ แม้แต่นางก็เป็นห่วงอย่างมาก แม้ว่าเสี่ยวโจวจะมีอยู่บนที่สูง แต่สำนักศึกษาหยุนลู่ก็อยู่บนภูเขา หากภูเขาพังทลายลง นั่นไม่ได้หมายความว่าทั้งสำนักศึกษาจะล่มสลายเช่นกัน ?
นางยืนขึ้นและตบหลังมือของเหยาซื่อแล้วกล่าวว่า “เอาล่ะ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ ท่านแม่รออยู่ที่บ้าน”
หลังจากพูดแบบนี้นางก็ใส่เสื้อกันฝน นำวังซวนและหวงซวนออกไป
คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลมีเสื้อกันฝนที่นำมาจากมิติของเฟิงหยูเอง นางเอาพวกมันออกมาจำนวนมาก ทุกคนในเรือนมีพวกมัน น่าเสียดายที่พวกมันมีไว้สำหรับผู้หญิง แม้ว่ามันจะใช้สำหรับร่างกายที่อายุ 20 ปีจากชีวิตก่อนหน้าของนาง คนของคฤหาสน์ไม่สามารถใส่ได้นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ผู้คนที่เคลื่อนไหวไ
