บุตรสาวคนโตของตระกูลเฟิง เฟิงเฉินหยูในที่สุดก็ตายหลังจากทำเรื่องเลวร้ายต่าง ๆ มาซ ้า ๆ
เมื่อมองดูนางจะถูกตัดที่เอว เฟิงหยูเองดูเหมือนจะไม่ดีใจมากนัก นางเพิ่งกินเสร็จแล้วก็เช็ดมือด้วยผ้าขนหนูก่อนจะพูดกับตัวเองว่า “เฟิงเฉินหยูถึงจุดจบแล้วแล้ว”
เฟิงเซียงหรูยังคงยืนอยู่หน้าหน้าต่าง และนางยังคงจ้องมองไปที่ศพที่ถูกตัดเป็นสองส่วน นางดูคนอุ้มร่างออกไปเพราะฝนที่ตกอย่างหนักทำให้โลหิตไหลออกอย่างรวดเร็ว “พี่รอง” เด็กหญิงตัวเล็กกระซิบ “ในที่สุดข้าก็เข้าใจว่าก่อนหน้านี้พี่รองหมายถึงอะไร คนเราต้องพึ่งพาตนเองเพื่อมีชีวิต และจิตใจที่เรามีจะกำหนดชะตากรรมของชีวิตที่จะมีชีวิตอยู่ พี่รอง ข้าต้องการยกเลิกการหมั้นนี้ ท่านพ่อไม่ได้เป็นเสนาบดีอีกต่อไปและข้าก็ไม่สามารถรับตำแหน่งฮูหยินของแม่ทัพบุได้อีกต่อไป แทนที่จะรอให้เขายกเลิกมัน จะดีกว่าถ้าข้าไปยกเลิกด้วยตัวเอง” ในขณะที่พูดสิ่งนี้ นางมองไปที่เฟิงหยูเอง ดูเหมือนว่านางจะขอความคิดเห็นจากอีกฝ่าย
เฟิงหยูเองมีความคิดเห็นไม่มากนักเพียง แต่บอกนางว่า “เจ้าสามารถตัดสินใจได้ด้วยตัวเอง เฟิงจินหยวนเป็นแค่ขุนนางขั้นห้าในตอนนี้แม้ว่าเขาต้องการที่จะแสวงหาความสัมพันธ์กับตระกูลบุ ตระกูลบุก็ไม่เต็มใจ”
เฟิงเซียงหรูกล่าวเพิ่ม “พี่รอง ข้าต้องการย้ายออกด้วย ท่านพ่อจะเห็นด้วยหรือไม่เจ้าคะ ? ”
เฟิงหยูเองหัวเราะ “มันจะสำคัญอะไรที่เขาจะเห็นด้วยหรือไม่ เว้นแต่เขาจะส่งคนมามัดเจ้าและ
