พาเจ้ากลับไป และแม้ว่าเขาจะทำ เจ้าก็สามารถสู้กลับได้ใช่หรือไม่?”
เฟิงเซียงหรูพยักหน้า “ข้าเก็บเงินได้เล็กน้อยสำหรับตัวเอง พี่รอง ช่วยข้าหาที่พักได้หรือไม่เจ้าคะ”
เฟิงหยูเองเอื้อมมือออกมาและลูบหัวเด็กสาว “ทำไมเจ้าต้องหาที่อยู่เจ้าย้ายเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑล ข้าอยากเห็นว่าเฟิงจินหยวนจะใช้ความสามารถอะไรในการมาที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลของข้าเพื่อพาใครบางคนออกไป”
เฟิงเซียงหรูแสดงตัวเองทันที “แล้วข้าจะจ่ายค่าพักให้พี่รอง”
น้องสาวทั้งสองคุยกันอย่างมีความสุข ในเวลานี้พวกเขาได้ยินเสียงผู้หญิงเหน็บแนมจากห้องถัดไป “พี่สาวของพวกนางถูกประหารชีวิตทำไมพวกนางยังมีความสุขมาก พี่เจ็ด จิตใจของพวกนางทำด้วยอะไร?” มันคือหยูเฉียนหยิน
ซวนเทียนฮั่วไม่พูด
หวงซวนรู้สึกโกรธเล็กน้อย นางเดินไปสองสามก้าวแล้วก็ตะโกนใส่กำแพงกั้นระหว่างห้องทั้งสอง “หากเจ้ามีความสามารถก็มาพูดต่อหน้าพวกเรา จุดประสงค์ของการพูดอยู่ข้างหลังของคนอื่นคืออะไร ? ”
อีกห้องหนึ่งเงียบไปครู่หนึ่ง หลังจากนั้นไม่นานเสียงฝีเท้าก็มาถึงด้านหน้าประตู ประตูเปิดออก และมันคือซวนเทียนหมิง
เฟิงหยูเองชี้ไปที่ประตูถัดไป และกล่าวกับเขาว่า “เจ้าเห็นพี่เจ็ดหรือไม่ ?”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า แต่พูดว่า “เสด็จพี่ออกไปพร้อมกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว”
หวงซวนขมวดคิ้ว และถามด้วยความสับสน “ผู้หญิงคนนี้ทำอะไรอยู่หรือ ? ”
ซวนเทียนหมิงพูดอย่างตรงไปตรงมามาก “ข้า
