ปรกกับพี่รอง พี่รองจะไม่ทำอะไรเลย แม้ว่านางจะอยากทำก็ตาม ท่านพ่อ พี่ใหญ่สัญญาว่าจะมอบประโยชน์อะไรให้ท่านพ่อ จากการที่ท่านพ่อปฏิบัติต่อนางอย่างดีหลังจากที่ถูกลดระดับ และทำให้คฤหาสน์ถูกส่งคืน ? เป็นไปได้หรือไม่ว่านางเป็นบุตรสาวคนเดียวในชีวิตของท่านพ่อ ? ถ้าอย่างนั้นพี่รองเป็นใคร ? เฟินไดและข้าเป็นใคร ? ”
เฟิงเซียงหรูโกรธมากในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เพื่อให้ฮูหยินผู้เฒ่าและเฟิงจินหยวนได้ยินเรื่องนี้ ตอนนี้นางกล้าที่จะพูดสิ่งนี้ออกมาดัง ๆ ! เฟิงจินหยวนโกรธมาก เขาตบหน้าเฟิงเซียงหรูจนนางล้มลง
อันชิได้รับความหวาดกลัวและรีบไปประคองนางอย่างรวดเร็ว ความโกรธของนางพุ่งออกมา “เพื่อเฉินหยูที่กำลังจะตาย ท่านพี่วางแผนจะทุบตีเด็กทุกคนในคฤหาสน์จนตายหรือไม่”
“หุบปาก ! ” เฟิงจินหยวนตะโกนเสียงดัง “เจ้าเป็นแค่อนุ เจ้ามีสิทธิ์พูดอะไรที่นี่! หากเจ้ายังคงพูดเรื่องไร้สาระต่อ อย่าโทษข้าที่จะขับไล่เจ้าออกไป ! ”
“ถ้าท่านพ่อจะไล่พวกเราออกไป ก็ไล่เลยเจ้าค่ะ ! ” เฟิงเซียงหรูยืนขึ้นแล้วเชิดคางเล็ก ๆ ของนางขึ้น พลางเอ่ยกับบิดาของนางว่า “ดีกว่าถูกโกรธตลอดชีวิตในคฤหาสน์นี้ ข้าและท่านแม่ของข้าเป็นอิสระ” นางไม่ได้เรียกอันชิว่าแม่รองอีกต่อไป
เฟิงจินหยวนโกรธมากจนตัวสั่น เขาต้องการที่จะขับไล่อันชิไปจริง ๆ แต่เขาก็รู้ว่าถ้าเขาทำสิ่งนี้ มันจะตรวจสอบการอ้างสิทธิ์สิ่งต่าง ๆ ที่เขาเคยทำให้เฟิงเฉินหยู ไม่มีประเด็นไม่ว่าเขาจะรู้ส