ด้ยินพวกมัน ใครจะรู้ว่าเมื่อไหร่เราจะปล่อยให้มันหลุดไป และพระราชวังก็จะรู้เรื่องนี้”
จุนม่านดึงนางเข้ามาแล้วกล่าวว่า “อย่าพูดอย่างนั้น ตอนนี้เรากำลังอยู่ภายใต้หลังคาเดียวกัน การมีชีวิตอยู่เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด” คำพูดเหล่านี้ดุร้ายยิ่งกว่าเดิม ความหมายคือถ้าเฟิงจินหยวนตัดสินใจลองและฆ่าพวกนาง พวกนางควรทำอย่างไร
เมื่อได้ยินอย่างนี้ ฮูหยินผู้เฒ่าก็โบกมืออย่างรวดเร็ว “ไม่มีทาง ไม่มีทางเลย เจ้าคือฮูหยินของจินหยวน นับจากวันนี้เป็นต้นไปเจ้าจะได้รับความปลอดภัยและเกียรติยศของตระกูลเฟิง พวกเรายังคงพึ่งพาเจ้าอยู่”ในขณะที่พูดสิ่งนี้นางมองไปที่เฟิงจินหยวน น่าเสียดายที่เฟิงจินหยวนไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะจัดการกับเรื่องนี้อย่างแท้จริง
ในเวลานี้เฮ่อจงก็สามารถหลบหนีจากการคว้าตัวของเฟิงจินหยวน และกระแอมไอก่อนที่จะพูดว่า “แม้ว่าบ่าวรับใช้ผู้นี้จะไปเชิญนางนั่นจะเป็นไปไม่ได้ ข้าได้ยินมาว่าคุณหนูรองออกจากคฤหาสน์ในตอนเช้าเพื่อดูการการประหารชีวิตขอรับ”
“อะไรนะ” เฟิงจินหยวนทรุดตัวลงอย่างหนัก กัดฟันแน่น “นั่น… หัวใจของหญิงสาวนั่นทำมาจากอะไรกันแน่ ? พี่สาวคนโตของนางกำลังถูกประหาร แต่นางจะไปดู ? ”
“ทำไมไปไม่ได้ ? ” เฟิงเซียงหรูพูดเบา ๆ “ในเวลาที่พี่ใหญ่พยายามฆ่าพี่รองหลายครั้ง ทำไมท่านพ่อไม่เคยถามว่าจิตใจนางทำด้วยอะไร ?นอกจากนี้จิตใจของท่านพ่อทำด้วยอะไร ? ” นับตั้งแต่ผู้หญิงคนนี้หมั้นกับบุชง ด้วยเหตุผลบางอย่าง
