เมื่อเขาพูดอย่างนี้ฮูหยินผู้เฒ่าก็เห็นด้วย นางกล่าวว่า “ใช่ การที่จะทำพิธีกรรมสำหรับคนตายทันทีหลังจากย้ายเข้าไปจะโชคร้าย มันจะเป็นการดีที่สุดถ้าทำที่นี่”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ จางหยวนไม่ได้กดดันอีกต่อไป เขาเก็บโฉนดกลับไปในแขนเสื้อของเขาแล้วพูดว่า “จากนั้นข้าจะกลับมาหลังจากนั้น 3 วัน”หลังจากพูดอย่างนี้เขาก็รีบจากไปพร้อมกลุ่มขันที
ในที่สุดเฟิงจินหยวนถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่นี่เป็นเพียงชั่วคราว เขามีเวลามากที่สุด 4 วัน หลังจาก 4 วันเขาจะยังคงต้องเผชิญกับปัญหาการมอบโฉนด ในช่วงเวลานี้เขาเริ่มเกลียดชังเฟิงเฉินหยู หากไม่ใช่เพราะสาเหตุทั้งหมดนี้ เขาก็จะไม่ถูกลดขั้นลงและตระกูลเฟิงก็จะไม่ถูกขับไล่ !
ฮูหยินผู้เฒ่าตะโกนบอกกับยายจาวว่า “นำชุดที่มาพร้อมกับตำแหน่งฮูหยินขั้นหนึ่งของข้ามา เมื่อขันทีจางกลับมาให้นำไปด้วย” จากนั้นนางจ้องมองที่เฟิงจินหยวน “ควรเปลี่ยนชุดราชสำนักของเจ้าด้วย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าไม่ต้องไปราชสำนัก ตระกูลเฟิงเลี้ยงดูบุตรสาวได้ดีจริง ๆ ”
ฮูหยินผู้เฒ่าพูดเพื่อตัวเอง และจิตใจของเฟิงจินหยวนก็กำลังคิดเช่นกันความเกลียดชังที่เขารู้สึกกับเฟิงเฉินหยูนั้นจบลงด้วยการถูกกำกับโดยเฟิงหยูเอง ถูกต้อง ! เขาไม่ควรเกลียดเฟิงเฉินหยู คนที่เขาควรเกลียดคือเฟิงหยูเอง นางเป็นคนที่ทำบางอย่างกับร่างกายของเฟิงเฉินหยู นางที่หวังอย่างสุดใจที่จะทำลายตระกูลเฟิง เฟิงจินหยวนรู้สึกว่าเขาได้ให้กำเนิดปีศาจ
