ถ้าเป็นไปได้เขาหวังว่าบุคคลที่จะถูกประหารชีวิตต่อไปจะเป็นบุตรสาวคนที่สองของเขาคือเฟิงหยูเอง
“พาท่านแม่กลับไปก่อน” เขากัดฟันพูดด้วยความโกรธ “ข้าจะออกไปข้างนอก” เมื่อเขาพูดอย่างนี้ เขาไม่ได้รอให้ใครตอบโต้ ก่อนที่จะเดินออกจากคฤหาสน์
อันชิเห็นเขาออกไปแล้วเลี้ยวขวา นางหันไปทางเรือนตงเซิงโดยไม่รู้ตัวและรู้สึกว่าเขากำลังไปหาเฟิงหยูเองอย่างแน่นอน
การคาดเดาของอันชิถูกต้อง เฟิงจินหยวนได้ไปคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลอย่างแน่นอน เรื่องของการย้ายออกเป็นเรื่องเร่งด่วนมาก ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้อย่างแท้จริง เขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องไปหาเฟิงหยูเอง เพื่อดูว่าเขาจะสามารถขอโฉนดคืนมาก่อนได้หรือไม่
แต่เขาไม่เคยคิดว่าการเข้ามาในคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลจะต้องมีการแจ้งเตือน 3 ชั้น จากทหารองครักษ์ ต่อด้วยยามรักษาประตู จากนั้นก็บ่าวรับใช้ในเรือนของเฟิงหยูเอง เฟิงจินหยวนรอนานก่อนที่เขาจะได้รับเชิญเข้าประตูคฤหาสน์
ฉิงหยูที่อยู่ในปัจจุบัน ดังนั้นนางจึงพาเฟิงจินหยวนเข้าไปในคฤหาสน์เป็นการส่วนตัว เมื่อผ่านเรือนของเหยาซื่อ ฉิงหยูกล่าวว่า “ใต้เท้าเฟิงโปรดมาหาทางนี้เพื่อป้องกันความสงบของท่านฮูหยินเจ้าค่ะ”
ความโกรธที่เฟิงจินหยวนกดดันตลอดเวลาก็เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน“ความยิ่งใหญ่เช่นนี้ ! เสนาบดีคนนี้จะไม่ไปทางนั้นในวันนี้แน่นอน!”
ฉิงหยูหยุด เมื่อมองเฟิงจินหยวนอย่างเฉยชา นางเตือนเขาว่า “เป็นไปได้หรือไม่ที่ท่านลืมไป
