ุดนางจะตายด้วยความกลัว”
ฮ่องเต้สั่นไหวเมื่อได้ยินเรื่องนี้ “เมื่อได้ยินเจ้าพูดอย่างนี้ การถูกตัดเอวไม่ใช่การลงโทษเบา ๆ เจ้าเก้าทำได้ดีกับการตัดสินใจของเขา”
จางหยวนตอบว่า “พะยะค่ะ”
ปีก !
ทันใดนั้นฮ่องเต้ก็ตบโต๊ะด้วยความกลัวของจางหยวน จากนั้นฮ่องเต้ก็กล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าบอกว่าดี ข้าเสียเวลาไปกับอะไร ? ทำไมเราไม่ควรยกบัลลังก์ให้เขา ? ”
จางหยวนรีบแนะนำเขาว่า “จะยกบัลลังก์ให้เพียงแค่พูดได้อย่างไรพะยะค่ะ ! แม้ว่าจะมีตำแหน่งของอดีตฮ่องเต้อยู่ แต่ฝ่าบาทเคยเห็นอดีตฮ่องเต้หรือไม่พะยะค่ะ ? นับตั้งแต่การก่อตั้งราชวงศ์ต้าชุน โอ้ ถ้าเรารวมราชวงศ์ก่อนหน้านั้น ฝ่าบาทเคยได้ยินเรื่องอดีตฮ่องเต้หรือไม่พะยะค่ะ ? ”
ฮ่องเต้ตกตะลึง อย่างไรก็ตามเขากล่าวว่า“จะต้องมีคนแรกเสมอ ! เราไม่รังเกียจที่จะเป็นคนแรก”
“ช่างเป็นเรื่องดีจริง ๆ !” จางหยวนไม่รู้วิธีให้คำปรึกษาเขาต่อไป เขาคิดเพียงเล็กน้อยว่า“ตอนนี้ชายแดนยังไม่สงบและการหลอมเหล็กยังไม่เสร็จสมบูรณ์ องค์ชายเก้าและองค์หญิงแห่งมณฑลต้องใช้เวลาทุกวันในค่ายทหาร ยุ่งกับงานของตัวเอง ฝ่าบาทต้องทรงคิดแทนองค์ชายพะยะค่ะ อย่าทำให้เมืองหลวงเกิดการเปลี่ยนแปลงหลังจากที่องค์ชายเอาชนะเฉียนโจวสำเร็จแล้ว ไม่เช่นนั้นองค์ชายจะต้องต่อสู้เพื่อกลับมาสถานการณ์จะเป็นแบบไหนพะยะค่ะ ? ”
ฮ่องเต้คิดเกี่ยวกับสิ่งนี้และรู้สึกว่าจางหยวนพูดถูก ดังนั้นเขาจึงพูดอย่างไร้ประโยชน์ “จากนั้นเราจะช่วย
