สาวคนนี้ต่อไปจะส่งผลให้ตระกูลเฟิงต้องเสียชีวิต
แต่เขาก็ยังไม่ได้ระบายอารมณ์เต็มที่ เขามองเฟิงหยูเองด้วยสายตาที่แดงก ่า ความโกรธและอย่าหวังที่ได้หลบหนีจากเขา ชั่วครู่หนึ่งเขาไม่สามารถอดทนและตะโกนอย่างกะทันหัน “เจ้าตั้งใจจะทำร้ายตระกูลเฟิงอีกนานแค่ไหน ? ”
ในที่สุดเฟิงหยูเองก็หยุดเล่นพู่แต่นางก็ยังไม่เงยหน้าขึ้น ใบหน้าเล็ก ๆของนางดูเหมือนจะเผยความเย็นชา ทุกคนที่นางเหลือบมองต่างตัวสั่น
มือของซวนเทียนหมิงขยับเล็กน้อย และดูเหมือนว่าเขากำลังจะหยิบแส้อย่างไรก็ตามองค์ชายเจ็ดกล่าวขึ้นว่า “เสนาบดีเฟิง ในสายตาของเจ้าบุตรสาวแบบไหนจะเป็นคนดี ? บุตรสาวของฮูหยินใหญ่ที่มีความสามารถทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมและหลอมเหล็กให้กับอาณาจักร เจ้าไม่ได้รักนาง แต่เจ้ามีความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่สำหรับบุตรสาวที่ร่วงโรยของอนุ เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ? ”
เฟิงจินหยวนตื่นตกใจ เขาไม่เคยคิดว่าคนที่จะพูดในเวลานี้จะเป็นองค์ชายเจ็ดที่เป็นเหมือนเทพเซียน ทุกคำพูดที่เขาพูดทิ่มแทงเข้าที่หัวใจของเขา
ถูกต้อง ในสายตาของทุกคน เฟิงหยูเองคือความหวังของตระกูลเฟิงทำไมเขายังคงต้องการหวังในตัวเฟิงเฉินหยูอีกต่อไป ? แต่มีบางคนที่สามารถเข้าใจได้ เฟิงหยูเองไม่ใช่คนแบบเดียวกับเขา !
“เฮ้” ทันใดนั้นคนที่เล่นพู่ก็พูดขึ้น อย่างไรก็ตามมันเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจมาก “อาจเป็นเพราะพี่ใหญ่นั้นงดงามกว่าข้า หรือบางทีอาจเป็นเพราะพี่ใหญ่มีลักษณะของหงส์เพลิง
