ู
เฟิงเซียงหรูล้มลง และเห็นหยูเฉียนหยินเอื้อมมือออกไป แต่จับนางไม่ได้ จากนั้นหยูเฉียนหยินแสดงความกังวลและตะโกนชื่อของนางเสียงดัง ทันใดนั้นนางก็คิดว่าถ้าพี่รองของนางอยู่ที่นี่ นางจะกระโดดจากสะพานและจับนาง เช่นนี้นางจะพานางกลับไป ท้ายที่สุดหยูเฉียนหยินคนนี้ไม่ดีเท่าพี่รองของนาง
นางหลับตาแล้วรอตกลงไปในน ้า ในความเป็นจริงนางได้เตรียมที่จะจมน ้าตาย
น่าเสียดายที่เสียงของการตกลงไปในน ้าไม่ได้ดังขึ้นมา หลังของนางไม่ตกลงไปในน ้า อย่างไรก็ตามมันถูกยกขึ้นโดยมือที่ใหญ่และอบอุ่นจากนั้นนางก็ถูกพาขึ้นไปในอากาศด้านข้าง
เฟิงเซียงหรูตกใจและลืมตาอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตามสิ่งที่นางเห็นเป็นใบหน้าของชายที่โตแล้ว ชายคนนั้นดูเหมือนจะอายุไม่เกิน 20 ปี และใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกล้าหาญ เขาอุ้มนางราวกับว่าเขากำลังแบกแมวตัวเล็ก ๆ ดูเหมือนกับว่าเขาไม่ได้ใช้พลังมาก ในขณะที่เขาลงจอดบนพื้นอย่างมั่นคง เรื่องนี้ทำให้ปราชาชนที่ตกตะลึงที่จะปรบมือ
ทันใดนั้นใบหน้าของเฟิงเซียงหรูเป็นสีแดง เมื่อนางกระโดดออกจากร่างของเขาอย่างรวดเร็วและถอยกลับไปไม่กี่ก้าว จากนั้นนางก็โค้งคำนับและกล่าวว่า “ขอบคุณมากที่ช่วยชีวิตข้าไว้”
คนนั้นไม่พูด นางงุนงงและเงยหน้าขึ้นมอง อย่างไรก็ตามไม่ว่านางจะมองอย่างไรนางก็รู้สึกว่าคนผู้นี้ดูคุ้นตาเล็กน้อย ดูเหมือนนางจะเคยเห็นคนผู้นี้มาก่อน
นางเงยหน้าขึ้นและคิดอย่างรอบคอบ หลังจากคิดมานานนางก็ไม่สามาร
