เหล่านี้เพื่อปลอบโยนเฟิงเซียงหรู แต่นางไม่รู้ว่านางจะอธิบายได้อย่างไร
คืนนั้นอันชิและเฟิงเซียงหรูยังคงอยู่ในเรือนตงเซิงเพื่อทานอาหารเย็นเหยาซื่อเองก็ทานด้วยเช่นกัน ในระหว่างมื้ออาหาร อันชิแจ้งข่าวเรื่องหนึ่งกับเฟิงหยูเองว่า “สำหรับงานปักปิ่นของนาง ท่านพี่ได้เชิญช่างปักผิว เมื่ออนุผู้นี้ออกมา พวกเขาก็มาถึงคฤหาสน์เพื่อรักษาใบหน้าของคุณหนูใหญ่”
เฟิงเซียงหรูกล่าวขึ้นว่า “ควรแก้ไขเนื้อที่หายไปบนหน้าผากของนางที่ถูกเหยี่ยวจิก”
เฟิงหยูเองไม่คุ้นเคยกับศัพท์โบราณที่ใช้ที่นี่ นางคิดว่าควรจะเป็นสิ่งที่คล้ายคลึงกับการสักลายสมัยใหม่ใช่ไหม ?
อย่างไรก็ตามนางไม่คิดว่าเหยาซื่อจะพูดว่า “ช่างปักผิวที่ได้รับเชิญจากตระกูลเฟิงจะไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน คุณหนูใหญ่เป็นสาวงามของอาณาจักร ครั้งนี้… พวกเขาอาจจะเชิญนักปักร้อยลูกปัด ? ”
เฟิงหยูเองสับสนเกือบทั้งหมด “ปักร้อยลูกปัดคืออะไร”
เหยาซื่ออธิบายให้นางฟัง “การเย็บปักถักร้อยบนใบหน้ามีหลายประเภท ปกติมากที่สุดคือการปักสี ใช้เข็มพิเศษที่ฉีดสีย้อมเพื่อสร้างภาพที่สวยงาม ชั้นกลางเป็นผ้าไหมปัก นี่คือการเย็บปักถักร้อยของผ้าไหมหรือแม้กระทั่งผ้าโดยตรงกับร่างกาย มันสวยมาก ระดับสูงสุดคือการปักด้วยลูกปัด นี่คือการเย็บปักถักร้อยอัญมณีและไข่มุกที่มีราคาแพงเข้าสู่ร่างกาย มันทั้งแพงและสูงส่ง”
เฟิงหยูเองหน้าซีดเมื่อได้ยินเรื่องนี้ สวย ? การปักผ้าไหมและอัญมณีลงบนร่างกายโดยตรงจะไม่