ที่ต ่าต้อย แต่องค์ชายผู้นี้ไม่คุ้นเคยกับเจ้าเลย เจ้าเป็นขุนนางจากนอกเมืองหลวงหรือไม่”
คำเหล่านี้ชัดเจนมากว่ามุ่งไปที่ตวนมู่ชิง เฟิงหยูเองได้ยินสิ่งนี้จากข้างในห้อง และหัวเราะ “ฮ่า ๆ ๆ ” แม้ว่านางจะระมัดระวังอย่างมากเพื่อให้เสียงของนางเบาลง แต่ก็ยังได้ยินคนที่ได้รับการขัดเกลาเหมือนเทพเซียน เขาขดมุมปากของเขาและใบหน้าที่ดูใจดีก็ยิ่งลึกซึ้งยิ่งขึ้น
แต่ใบหน้าของตวนมู่ชิงกลายเป็นสีเขียวอีกครั้ง ใจเขาไม่พอใจอย่างมาก ในฐานะรองแม่ทัพของสามมณฑลทางเหนือ เขาค่อนข้างเป็นขุนนางที่มีอำนาจ ภาคเหนือเป็นสถานที่สำคัญ เมื่อเขาเข้ามาในเมืองหลวง ขุนนางมากกว่าครึ่งหนึ่งไปที่ตำหนักเซียงเพื่อเยี่ยมเขา ในไม่ช้าราชวงศ์ต้าชุนและเฉียนโจวกำลังจะเข้าสู่สงคราม ในฐานะรองแม่ทัพของสามมณฑลทางเหนือ แม้แต่ฮ่องเต้ก็ต้องให้เขาเข้าพบ แต่ทำไมเขาถึงอ่อนโยนต่อหยูเอง องค์ชายเก้า และองค์ชายเจ็ด ? ตอนนี้เทพเซียนคนนี้ค่อนข้างดีจริง ๆ แล้วเขาไม่รู้จักตวนมู่ชิง !
ขุนนางที่มาทานข้าวกับตวนมู่ชิงรู้สึกเขินอายมาก แต่ไม่ว่าพวกเขารู้สึกอายแค่ไหนพวกเขาก็ไม่กล้าพูด นี่คือองค์ชายเจ็ด นอกจากองค์ชายเก้าแล้ว มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่กล้าที่จะทะเลาะกับฮ่องเต้ซึ่งก็คือองค์ชายเจ็ด
ดังนั้นข้างนอกจึงเงียบครู่หนึ่ง ในที่สุดตวนมู่ชิงก็ตกตะลึง และเริ่มกล่าวว่า “ขุนนางผู้ต ่าต้อยคนนี้เป็นรองแม่ทัพของสามมณฑลทางเหนือกระหม่อมชื่อตวนตวนมู่ชิงพะยะค่ะ”
“โอ
