งเขาด้วยท่าทางที่ไม่สุภาพ ทำให้เขารู้ว่านี่เป็นสถานการณ์ที่ไม่ดี เขาเริ่มพูดอย่างรวดเร็ว “ครั้งต่อไปที่เมื่อเจ้าอยากกิน ข้าจะพาเจ้ามากิน”
“หืมมม” นางกรอกตาและมองข้ามเขา นางพึมพำ “เสียเวลากับตวนมู่ชิง มันเสียเวลาอย่างแท้จริง”
เช่นนี้พวกเขานั่งต่ออีก 1 ชั่วยาม และในที่สุดห้องข้าง ๆ ก็กินเสร็จแล้วพวกเขาชื่นชมมันซ ้าแล้วซ ้าเล่าโดยกล่าวว่า “ชื่อเสียงของโรงเตี้ยมครัวเทพนั้นสมควรได้รับจริง ๆ ” แม้แต่ตวนมู่ชิงก็ต้องชื่นชมอาหาร 18 จานจากนั้นเขาก็ตะโกนเสียงดัง “เสี่ยวเอ้อเก็บเงิน ! ”
เสี่ยวเอ้อวิ่งเข้ามา และกล่าวอย่างเคารพ “ทั้งหมด 2,800 เหรียญเงินขอรับ”
“อะไรนะ ? ” ตวนมู่ชิงตะโกนออกมา “เท่าไหร่นะ ? ”
เสี่ยวเอ้อพูดซ ้า “รวมทั้งหมด 2,800 เหรียญเงินขอรับ”
ตวนมู่ชิงเกือบจะอาเจียนทุกอย่างที่เขาเพิ่งกินไป เขาไม่สามารถยอมรับได้ “ทำไมมันแพงจัง เราสั่งเพียงไม่กี่จานเท่านั้น ? ”
เสี่ยวเอ้อกล่าวว่า “อาหารที่มีชื่อเสียงทั้ง 18 จาน คือ 2,666 เหรียญเงินท่านสั่งสุราท้อ 2 ขวดด้วยขอรับ…”
“ช้าก่อน” เสี่ยวเอ้อถูกขัดจังหวะ “องค์ชายเจ็ดเป็นคนสั่งไม่ใช่หรือ ? ”
“ขอรับ ! ” เสี่ยวเอ้อพูดราวกับว่ามันเป็นเรื่องง่าย “อาหารถูกสั่งโดยองค์ชาย แต่ท่านเป็นคนทาน แม่ทัพ ท่านไม่ควรพูดเช่นนั้น… ท่านไม่มีเงินงั้นหรือ”
ตวนมู่ชิงตบโต๊ะด้วยความโกรธ “องค์ชายเจ็ดเชิญพวกเราให้กินอาหารนั้น ทำไมเราต้องจ่ายมันด้วย ? ”
ทัศนคติของเสี่ยว
