งอย่างในทันทีองค์ชายเซียงถูกเฟิงหยูเองทำร้ายจนถึงในระดับนี้แล้ว ตำหนักแห่งนั้นถูกล่วงเกินจนเกินขอบเขตแล้ว สินเดิมจะไม่ส่งผลกระทบมากนัก นางจึงโบกมือ “อนุผู้นี้คิดมากเกินไป ถือซะว่าข้าไม่ได้พูดอะไร”
เฟิงหยูเองยิ้มแล้วพูดว่า “ดังเช่นข้าพูดก่อนหน้านี้ หากมีอะไรที่จะเพิ่มเข้ามา มันจะรอจนกระทั่งหลังจากที่ตำหนักเซียงได้มอบของหมั้น”
สินเดิมของเฟิงเฉินหยูถูกตัดสินในลักษณะนี้ หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไป อารมณ์ของเฟิงเฟินไดก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย ฮันชิมองนางด้วยความสับสน ในขณะที่เดินนางถามว่า “มีอะไรผิดปกติกับเจ้า ? คุณหนูใหญ่มีจุดจบแบบนี้ เจ้าควรมีความสุข”
เฟิงเฟินไดกรอกตาของนาง “จะมีความสุขได้อย่างไร เจ้าไม่ได้ยินคำพูด: เมื่อคนหนึ่งตกอับ อีกคนก็ตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน ? วันนี้มันเป็นเฟิงเฉินหยู เป็นไปได้ว่ามันจะเป็นข้าในวันพรุ่งนี้ เฉินซื่อทิ้งเงินไว้เจ้าทิ้งอะไรให้ข้า”
ฮันชิโกรธอ้าปากค้าง “อึก ๆ ! เจ้าพูดให้กำลังใจมากกว่านี้ได้หรือไม่ ?ข้าต้องบอกว่าคุณหนูสี่ เจ้าไม่ได้กังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ไร้สาระหรือไม่ ?คุณหนูใหญ่ไม่สามารถรับสินเดิมที่นางควรจะได้เพราะคุณหนูรองเป็นคนตัดสินใจในคฤหาสน์ แต่เจ้าอายุเท่าไหร่ เมื่อถึงเวลาที่เจ้าจะต้องแต่งงาน นางแต่งงานกันหมดแล้ว เป็นไปได้หรือไม่ที่ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วจะกลับมาครอบครัวของนางเพื่อตัดสินใจเรื่องการแต่งงานของคนอื่น ? เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในป
