จึงพูดว่า“ทำไมเจ้าใช้คำว่า ‘เจ้า’ เจ้ากำลังพูดกับใคร ? ”
หมอผีซางคังตอบโต้ทันทีเปลี่ยนคำพูดของเขาอย่างรวดเร็ว “ องค์หญิงแห่งมณฑล ! ”
เฟิงหยูเองรู้ว่าคนผู้นี้ไร้หัวใจ เขาฆ่าคนหลายคนด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่มีความรู้สึกสงสาร ใบหน้าที่โกรธแค้นปรากฏขึ้น
หมอผีซางคังไม่ได้สังเกตเรื่องนี้ เขาคลานกลับไปที่เท้าของเฟิงหยูเองแล้วพูดซ ้า ๆ ว่า “ข้ารู้ว่ายาชานั้นไร้ประโยชน์อย่างสมบูรณ์ อาจมีประสิทธิภาพเมื่อตัดเนื้อ แต่เมื่อสัมผัสกับกระดูก มันจะสูญเสียประสิทธิภาพทันที มันไม่ใช่แค่ร่างกายที่มีชีวิต นอกจากนี้ยังเป็นผู้ป่วยส่วนใหญ่เสียชีวิตจากอาการเจ็บปวด แต่ข้าก็พยายามค้นหายาชาที่มีคุณภาพดีขึ้น แต่พวกมันก็ยังไร้ประโยชน์ ! ”
เขากระซิบกับตัวเองและเข้าสู่โลกของตัวเองแล้ว ในโลกนั้นเฟิงหยูเองได้มอบชุดเครื่องมือ และยาชาพิเศษให้เขา นางสอนวิธีที่ดีกว่าทักษะลับในภาพวาดด้วยซ ้า จากจุดนั้นเมื่อเขาฝึกฝนด้านการแพทย์อยู่ข้างๆ องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน เขาจะไม่มีผู้ใดเทียบได้
หมอผีซางคังรู้สึกตัวขึ้นมาและนึกถึงความคิดนี้ขึ้นมาทันที เขาเงยหน้าขึ้นและมองเฟิงหยูเอง จู่ ๆ ก็กล่าวว่า “ข้าขอร้ององค์หญิงแห่งมณฑลโปรดพาข้าไปฝึกงานด้วยได้หรือไม่ขอรับ ! ”
ในเวลานี้ตวนมู่ชิงที่ยืนอยู่ที่ประตูเป็นเวลานาน ในที่สุดก็ไม่สามารถทนฟังได้ เขารีบดึงดาบออกมาและเหวี่ยงไปที่หัวของหมอผีซางคัง แต่น่าเสียดายที่ก่อนที่เขาจะสามารถเฉือนได้สำเร็จ ข้อม
