มันเป็นกำรพบกันครั้งแรกของพวกเขำ แต่เขำก็เสียหน้ำไปมำก เขำเปลี่ยนเรื่องอย่ำงตรงไปตรงมำ ไม่พูดถึงเรื่องมำรยำทอีกต่อไป “ขุนนำงผู้นี้ต้องกำรพบองค์หญิงแห่งมณฑลเพรำะข้ำมีของก ำนัลมำมอบให้” ในขณะที่พูดสิ่งนี้เขำท ำท่ำให้ผู้ดูแลด้ำนหลังเขำน ำกล่องไม้ไปข้ำงหน้ำ “ข้ำได้ยินมำว่ำองค์หญิงแห่งมณฑลมีควำมสำมำรถทำงกำรแพทย์ที่ยอดเยี่ยม ข้ำสงสัยว่ำองค์หญิงจะพอใจกับกำรน ำเสนอของข้ำคนนี้หรือไม่”
เมื่อเขำพูดสิ่งนี้ ผู้ดูแลเปิดกล่องในมือของเขำ และทุกคนหันควำมสนใจไปที่เนื้อหำของกล่องทันที แต่สิ่งที่พวกเขำเห็นคือกระดูกที่หัก กระดูกถูกแบ่งออกเป็น 3 ส่วน และไม่มีกำรขำดชิ้นส่วนที่แตกเป็นเสี่ยง ๆชิ้นส่วนที่เล็กที่สุดนั้นเล็กกว่ำนิ้วมือของคน
หัวใจของเฟิงจินหยวนเต้นแรง และมองไปที่ตวนมู่ชิงด้วยสีหน้ำไม่พอใจ คนผู้นี้มำเสนอเรื่องกำรแต่งงำน แต่ท ำไมเขำต้องเตรียมสิ่งนี้ สิ่งนี้ไม่ชัดเจนเพียงมองหำว่ำจะสร้ำงปัญหำหรือไม่ กระดูกเหล่ำนี้มำจำกไหน ? สัตว์ ? เมื่อมองดูปฏิกิริยำของเฟิงหยูเอง เขำก็สงบลงเล็กน้อย
โชคดีที่ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะไม่มีควำมสุข ตรำบใดที่นำงไม่มีควำมสุข ทุกอย่ำงก็ยังคงต่อรองได้
เฟิงหยูเองได้เตรียมกำรบำงอย่ำงส ำหรับของก ำนัลประเภทนี้ แม้ว่ำนำงจะไม่คิดว่ำมันจะเป็นกระดูก แต่นำงก็รู้ว่ำตวนมู่ชิงจะไม่น ำของก ำนัลที่ดีมำให้ นำงมองไปที่กระดูกอย่ำงอยำกรู้อยำกเห็นสักพักแล้วเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนำง จำกมิต
