เพราะมีจุดประสงค์อะไรบางอย่าง
หานชิงอวี่เองก็รู้ว่าฉินซานไห่คิดอะไร จึงพูดโดยไม่ปิดบังว่า “ผู้อำนวยการหลิน ใครกันแน่ที่ทำให้โรงพยาบาลเสื่อมเสียชื่อเสียง ผมหรือคนอื่น คุณก็น่าจะได้รู้หลังจากดูวิดีโอนี้แล้ว ”
พูดจบ หานชิงอวี่ก็หยิบมือถือที่จอแตกร้าวของเจียงหวู่ออกมาจากอกเสื้อ แล้ววางลงบนโต๊ะทำงานตรงหน้าฉินซานไห่
ในตอนแรกหลินหม่านซางสูดจมูกอย่างดูถูก แต่พอเห็นท่าทางของหานชิงอวี่ ก็คิดว่าในมือถือเครื่องนี้น่าจะมีปัญหาอะไรบางอย่าง
เขาจึงเดินข้ามเจี๋ยเป่าตรงไปที่โต๊ะทำงานของฉินซานไห่
พอเห็นมือถือจอแตกเครื่องนั้น หัวใจของเจี๋ยเป่าก็พลันกระตุกวูบ
ตอนที่โยนเจียงหวู่ขึ้นรถไปทิ้งแม่น้ำ เขารีบร้อนเกินไปจนไม่มีเวลาค้นตัวเจียงหวู่
เขาเองก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดพลาดมาตลอด ที่แท้ก็ลืมทำลายหลักฐานที่เจียงหวู่อัดไว้!
ในชั่วพริบตา เหงื่อเย็นก็ไหลอาบแก้มเจี๋ยเป่า
เขาเริ่มรู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ให้จินจื่อเฟิงโยนเจ้านี่ลงแม่น้ำไปซะ!
ถึงตอนนั้น แม้เจียงหวู่จะไม่ตาย แต่โทรศัพท์มือถือที่เขาพกติดตัวก็น่าจะพังไปแล้ว
หลินหม่านชางเห็นท่าทีแบบนั้นของลูกศิษย์ตัวเองก็ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยปาก “ยืนแข็งเป็นเสาอยู่ได้ รีบมาหาฉันเร็วเข้า!”
ตอนนี้ เขาพอจะเดาได้เจ็ดแปดส่วนแล้วว่าเจี๋ยเป่าน่าจะทำอะไรไม่ดีไว้กับโรงพยาบาลหรือไม่ก็กับตัวเขาเอง แล้วทิ้งหลักฐานเอาไว้
ยิ่งไปกว่านั้น หลักฐานนี้ยังตกไปอยู่ในมือของหานชิงอวี่อีก
เจี๋ยเป่
