ที่ปะทะกันในสนำมรบระหว่ำงเฉียนโจวและรำชวงศ์ต้ำชุน ไม่กี่ปีที่ผ่ำนมำชำยแดนภำคเหนือบำงครั้งจะมีคนร้ำยบำงคนหลงผิด แต่ส่วนใหญ่รำชวงศ์ต้ำชุนจะเอำใจพวกเขำครำวนี้พวกเขำฉีกหน้ำของเรำ เนื่องจำกพวกเขำต้องกำรต่อสู้ เรำต้องเตรียมพร้อม ! เฉพำะตอนนี้เรำต้องมุ่งเน้นไปที่กำรหลอมเหล็ก” เขำมองไปที่เฟิงหยูเอง “ครึ่งปีนำนเกินไป ข้ำให้เวลำเจ้ำ 3 เดือนเท่ำนั้นหลังจำก 3 เดือนต้องมีอำวุธเพียงพอส ำหรับทหำรของค่ำยทหำรในเขตชำนเมืองของเมืองหลวง”
เฟิงหยูเองขมวดคิ้วเข้ำด้วยกัน สำมเดือนผ่ำนไปแล้ว อย่ำงไรก็ตำมนำงก็รู้เกี่ยวกับควำมสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้น ไม่สำมำรถลำกเรื่องของเฉียนโจวออกไปอีก 3 เดือนแล้ว ตรำบใดที่ข่ำวนี้ส่งถึงเฉียนโจว ฝ่ำยนั้นก็จะด ำเนินกำรอย่ำงแน่นอน สำมมณฑลทำงเหนือสุดจะเป็นที่แรกที่ได้รับผลกระทบ ส ำหรับรำชวงศ์ต้ำชุน นี่มันอันตรำยมำกเกินไป
นำงครุ่นคิดมำนำนแล้วพยักหน้ำ “เพคะ ลูกจะท ำให้ดีที่สุด”
อย่ำงไรก็ตำมฮ่องเต้ได้แก้ไขค ำพูดของนำง “มันไม่ได้ท ำให้ดีที่สุด เจ้ำต้องประสบควำมส ำเร็จ”
ซวนเทียนหมิงไม่มีควำมสุข “เรื่องนี้ต้องท ำอย่ำงไร ? เหล็กเป็นสิ่งที่สำมำรถท ำเพียงแค่พูดหรือ”
เฟิงหยูเองดึงแขนเสื้อแล้วส่ำยหัว “เรำต้องท ำงำนหนัก ไม่ว่ำเรำจะมองอย่ำงไรไม่มีเวลำเพียงพอ”
ซวนเทียนหมิงเข้ำใจตรรกะนี้โดยธรรมชำติ เขำไม่สำมำรถชินกับกำรเห็นฮ่องเต้กดขี่เฟิงหยูเอง หลังจำกคิดไปเล็กน้อยเขำกล่ำวเสริม“นอกจำกเหล็กกล้ำแล้
