วอย่ำงน้อยเรำก็มีกองทัพเจตจ ำนงค์สวรรค์ นั่นก็ส ำคัญเช่นกัน”
“ใช่” เฟิงหยูเองกล่ำว “กองทัพเจตจ ำนงค์สวรรค์จะสำมำรถยื้อเรำได้สักพัก เรำจะปรับใช้ให้เร็วที่สุด ตอนนี้เรำจะปรับใช้กลุ่มเล็ก ๆ อย่ำงลับ ๆจำกทีมสนับสนุนไปยังชำยแดนภำคเหนือ เรำจะดูว่ำเรำสำมำรถปรับใช้ค่ำยกลขนำดเล็กแต่มีประโยชน์ได้หรือไม่”
ฮ่องเต้โบกมือของเขำ “ข้ำไม่สนใจวิธีกำรที่เจ้ำใช้ ! ” เขำพูดอย่ำงนี้ขณะนั่งบนเก้ำอี้ของเขำ จำกนั้นเขำก็พูดกับซวนเทียนหมิง “เจ้ำเห็นด้วย ร่ำงกำยของชำยชรำผู้นี้ถดถอยลงไปทุกวัน นั่นเป็นสำเหตุที่ท ำให้เฉียนโจวลงมือเช่นนี้ จำกมุมมองทำงกฏหมำย เป็นสิ่งที่เจ้ำไม่ควรสร้ำงควำมเดือดร้อนให้กับเรำ ยิ่งกว่ำนั้นนี่คือเพื่อให้เจ้ำสำมำรถมอบโลกให้กับชำยำของเจ้ำ ตรำบใดที่เฉียนโจวพ่ำยแพ้ นำงก็จะกลำยเป็นฮองเฮำแห่งเฉียนโจว”
ซวนเทียนหมิงได้ยินสิ่งนี้ “ท่ำนพ่อต้องกำรทิ้งเรื่องนี้ให้คนอื่นหรือไม่”
ฮ่องเต้จ้องมำที่เขำ “มีอะไรให้สนใจ ? เจ้ำไม่ได้พูดมำแล้วหรือ ? เรำแก่แล้วและร่ำงกำยของข้ำก็เริ่มไม่สบำย แม้ว่ำข้ำต้องกำรที่จะจัดกำรกับมัน ข้ำไม่ได้มีพลังที่จะท ำ นอกจำกนี้ไม่ช้ำก็เร็วเจ้ำก็จะต้องดูแลสิ่งนี้เพียงแค่ท ำสิ่งนี้เป็นแบบฝึกหัด” หยุดสักครู่เขำเสริมด้วยควำมกังวลว่ำ“ถ้ำมีคนอื่นต้องกำรโอกำสนี้ในกำรฝึกฝน พวกเขำจะไม่ได้รับเลย ! ”
จมูกของซวนเทียนหมิงคดด้วยควำมโกรธ ชำยชรำคนนี้มีอำรมณ์แบบนี้ไม่ว่ำเรื่องนั้นจะรุนแรงแค่ไหนเ
