่นางจะได้แตะต้องมัน มันจะต้องถูกนำไป ? นางจะยอมรับมันด้วยความยินดีได้อย่างไร !นางเปลี่ยนไปจ้องมองจุนม่านโดยไม่รู้ตัว นางจะไม่เข้าใจสิ่งที่หญิงชราผู้โลภมากกำลังคิดได้อย่างไร แต่นางยังคงส่ายหน้า “ไม่ได้เจ้าค่ะ”เสียงของฮูหยินผู้เฒ่าเต็มไปด้วยความวิงวอน “ไม่มีสิ่งใดที่สามารถทำได้จริง ๆ หรือ”จุนเหม่ยตอบ “เฉียนโจวจับองค์ชายแคระ เขาปลอมตัวเป็นพระนัดดาของฮ่องเต้เฉียนโจวในขณะที่พาเขาไปที่ต้าชุน ใครจะรู้ว่ามีกลอุบายมากมาย สำหรับสินเดิม…ท่านแม่ลองคิดดูกลุ่มคนที่มีแรงจูงใจซ่อนเร้นเข้าสู่เมืองหลวงของอาณาจักรเช่นนี้ สินเดิมของพวกเขาจะเป็นสินเดิมธรรมดาได้อย่างไรเจ้าค่ะ”ใจของยายจาวสั่นเทา และนางอดไม่ได้ที่จะเตือนฮูหยินผู้เฒ่า“มีหลายกล่องที่เราไม่ได้เปิดเลย ! มันจะดีที่สุดถ้าพวกมันไม่ได้ซ่อนอะไรมา ท่านลองคิดให้ดี ด้วยความผิดพลาดใด ๆเราจะต้องชดใช้ด้วยชีวิตของทุกคนในคฤหาสน์เฟิงเจ้าค่ะ ! ”ในเวลานี้สายฟ้าอีกเส้นหนึ่งสว่างขึ้นบนท้องฟ้า และฟ้าร้องก็ดังขึ้นอีกครั้ง ทันทีหลังจากนี้ฝนก็เริ่มตกลงมาจากท้องฟ้าในพริบตาพวกเขาเปียกโชก ฮูหยินผู้เฒ่าหันกลับมาและตะโกนอย่างรวดเร็วไปที่ด้านข้างของเฟินไดว่า “รีบพาอนุฮันกลับไปเร็ว อย่าให้นางเปียกฝน”เฟินไดก็รู้ว่าฝนตกกะทันหัน ฮันชิเปียกไปแล้ว หากสิ่งนี้ดำเนินต่อไปบางทีนางอาจจะป่วย นางไม่สนใจว่านางจะเปียกมากแค่ไหน เพราะนางยังคงสนับสนุนฮันชิกลับเรือน ฮูหยินผู้เฒ่าตะโกนจากด
