ายาหยุนเริ่มโกรธ “ฝ่าบาทหลอกข้าในตอนแรก ฝ่าบาทขังข้าไว้ในกรงนี้ ข้าจะพบคนแบบนั้นทำอะไร อย่าพูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีก”นางกำนัลหดคอของนางด้วยความกลัวและเงียบลงอย่างไรก็ตามพราชายาหยุนถามว่า “ฮั่วเอ๋อออกจากมณฑลไปทำธุระ เขาจะกลับมาเมื่อไหร่ ? ”บ่าวรับใช้ในพระราชวังตอบ “องค์ชายเจ็ดได้อยู่นอกเมืองหลวงมาเกือบ 2 เดือนแล้ว คงจะกลับเร็ว ๆ นี้เพคะ”“อืม” พราชายาหยุนพยักหน้าแล้วกล่าวกับนางว่า “ไปที่ห้องโถงสวรรค์ บอกหมิงเอ๋อและอาเองให้ทานข้าวก่อน อย่ามัวแต่ไล่จับคน ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะไม่ได้กินข้าว พวกเขาจะต้องอดอาหาร”ในเวลานี้ซวนเทียนหมิงและเฟิงหยูเองกำลังคุยกันเรื่องที่เกี่ยวข้องกับรุ่ยเจีย ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า “นางคงหาวิธีออกจากพระราชวัง โดยมีคนจากเฉียนโจวซ่อนตัวอยู่แน่นอนนอกจากผู้เข้าร่วมที่มาถึงเมืองหลวงพร้อมกับเชื้อพระวงศ์ของเฉียนโจวแล้วยังมีคนอยู่ด้วยสองสามคน”เฟิงหยูเองไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ก่อนหน้านี้มีคนที่บอกว่าเฟิงคุนปลอมตัวเป็นเด็กเพื่อไปเยี่ยมรุ่ยเจียสองสามครั้ง ? เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เขาต้องพูดบางสิ่งกับรุ่ยเจียพระราชวังใช้มาตรการป้องกันทุกรูปแบบ แต่พวกเขาไม่เคยคาดหวังว่าคนที่เป็นเด็ก 4 ขวบจะเป็นคนแคระที่มีจิตใจของผู้ใหญ่ เจ้าคิดว่านางออกจากพระราชวังไปแล้วหรือไม่ ? ”ในเวลานี้ขุนนางได้ออกจากพระราชวังไปแล้ว มีเพียงเฟิงจินหยวนเท่านั้นที่ยังคงอยู่ในห้องโถง เขาบอกว่าเพื่อหลีกเลี่ยงความ
