ะค่ะ”ฮ่องเต้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ และถึงข้อสรุปนี้ แต่เขาก็ไม่สามารถยอมรับได้อย่างแท้จริงว่าเขาทำสิ่งที่ผิด เขาได้แต่ถอนหายใจและพูดกับตัวเองว่า “ไม่มีทางแก้ไขสถานการณ์นี้ได้จริงหรือ ? ”จางหยวนกระทืบเท้าของเขา “ฝ่าบาท เนื่องจากสิ่งต่าง ๆได้กลายเป็นเช่นนี้แล้วมันก็สายเกินไปที่จะแก้ไขสถานการณ์คราวนี้ฝ่าบาทรวบรวมความกล้าหาญได้ บ่าวรับใช้นี้จะปกป้องฝ่าบาทในขณะที่ฝ่าบาทพุ่งผ่านประตูนี้ ! มันไม่ใช่แค่ตำหนักศศิเหมันต์ ? มันเหมือนว่ามันเป็นถ้ำมังกร มันเป็นทางตันมานานกว่าสิบปีแล้ว ฝ่าบาทจะเข้าไปข้างในได้อย่างไรพะยะค่ะ”จมูกของฮ่องเต้ฟืดฟาดด้วยความโกรธ ทำไมขันทีของเขาถึงไร้สมอง ถ้ามันเข้าไปได้ง่าย ๆ เขาคงทำมันมาก่อนหน้านี้หลายปีแล้ว จะต้องรอจนถึงวันนี้หรือ ?ก่อนที่เขาจะดุจางหยวน ในเวลานี้เสียงฝีเท้ามาจากทุกด้าน ราวกับว่ามีคนและม้าจำนวนมากวิ่งมาไม่รู้จบ ไม่นานหลังจากนั้นกลุ่มทหารองครักษ์ก็บุกเข้าใส่ทุกด้าน และดูเหมือนจะสับสนเล็กน้อยฮ่องเต้เช็ดเหงื่อและถามจางหยวน “เกิดอะไรขึ้น? มีการกบฏใช่หรือไม่ ? ”จางหยวนได้แต่เอ่ยว่า “ฝ่าบาท ช่วยคิดถึงเรื่องที่ดีได้หรือไม่พะยะค่ะ”ดังนั้นฮ่องเต้จึงเปลี่ยนถ้อยคำ “เป็นไปได้หรือไม่ที่บางคนปรารถนาจะชิงอำนาจข้า ? ”ความหมายแตกต่างกันหรือไม่ ?จางหยวนใช้เวลาไม่กี่ก้าวเพื่อไปยังเส้นทางเล็ก ๆ และเรียกทหารองครักษ์มาถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ? ”ทหารองครักษ์เห็นแขนเสื้อของฮ่องเ
