เขา และยังคงนอนราบโดยไม่ขยับ จางหยวนตกตะลึงและตกใจอย่างยิ่ง หันมามองเฟิงหยูเอง และเห็นว่านางไม่ตอบสนองมากนัก เขาใช้ความกล้าหาญตรวจดูการหายใจของฮ่องเต้เขากำลังหายใจ !เขาสับสน ทำไมเขาไม่ตื่นขึ้นมา ? เมื่อคิดเพิ่มอีกนิด เขาก็แค่ไปจับเนื้อของฮ่องเต้ ในที่สุดก็จัดการให้เขาตอบโต้ด้วยเสียงตะโกนฮ่องเต้เริ่มโกรธ ‘เจ้ากำลังทำอะไรอยู่”จางหยวนหวาดกลัวและกระโดดไกลออกไปทันที เมื่อมองดูการแสดงออกของฮ่องเต้อีกครั้ง เขาก็ตาบอด “บ่าวรับใช้นี้เห็นว่าฝ่าบาทจะไม่ตื่น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น และเริ่มรู้สึกกลัวเล็กน้อย ดังนั้น…”“ไม่ได้พูดว่าข้าหมดสติหรอกหรือ ? ข้าจะตื่นทำไม ? ” เขายังมีข้อแก้ตัวจางหยวนพูดอย่างไร้ปัญหา “นั่นเป็นเพียงการแสดงที่คนอื่นจะได้เห็น ตอนนี้มีแค่เราสามคนในห้องโถงชั้นใน ฝ่าบาทไม่ต้องแกล้งทำแล้วพะยะค่ะ”“สิ่งนี้ถือว่าเป็นเรื่องหลอกลวงหรือไม่ ? เรากำลังฝึกซ้อมจางหยวนพูดว่าข้าแสร้งทำก่อนหน้านี้…. มันเหมือนจริงหรือไม่ ? ข้าจะสามารถหลอกผู้หญิงคนนั้นได้หรือไม่ ? ”จางหยวนพยักหน้า “มันดูสมจริง สมจริงเกินไปพะยะค่ะ หากบ่าวรับใช้ผู้นี้ไม่สามารถปลุกฝ่าบาทได้ ข้าคิดว่าข้าจะขอให้องค์หญิงแห่งมณฑลทำอะไรซักอย่างพะยะค่ะ”ฮ่องเต้โบกมือให้เฟิงหยูเอง “มาดู ดูว่าเจ้าสามารถหาข้อบกพร่องใด ๆ ได้หรือไม่”เฟิงหยูเองกล่าวอย่างจริงจัง “เสด็จพ่อ ถ้าขันทีจางขอให้ลูกสะใภ้ทำอะไรบางอย่าง ลูกสะใภ้จะไม่ตะโกน ข้าจะใช้เข็ม…”ม
