! เจ้ากล้าใช้ข้าเพื่อเดิมพันหรือ ! ”จางหยวนไม่ได้กลัวเขาเลย เขาหยิบหมอนขึ้นมาแล้วกล่าวว่า“บ่าวรับใช้ผู้นี้จะพนันเงิน 10 เหรียญเงินว่าพราชายาหยุนไม่มา”เฟิงหยูเองยิ้มและกล่าวว่า “องค์หญิงแห่งมณฑลจะลงเดิมพัน 100เหรียญทองว่าเสด็จแม่จะมา”“อะไรนะ ? ” ฮ่องเต้ และขันทีพูดพร้อมกันขณะที่ความไม่เชื่อปรากฏขึ้นบนใบหน้าของพวกเขา จางหยวนแนะนำนางว่า “องค์หญิงแห่งมณฑล เป็นเวลาหลายปีมาแล้วที่พระชายาหยุนไม่เคยมาพบฝ่าบาท ท่านสงสารบ่าวรับใช้ผู้นี้เพราะเป็นคนจน และอยากมอบทองคำแก่ข้าหรือพะยะค่ะ”ฮ่องเต้แหย่เขา “อย่ากลับคำ ! ” จากนั้นเขาก็พูดกับเฟิงหยูเอง “ดีแล้วอาเอง ทำไมเจ้าถึงเชื่อว่าพราชายาหยุนจะมา? ”เฟิงหยูเองไตร่ตรองเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ในความเป็นจริง…ลูกสะใภ้แค่ต้องการให้เงินแก่ขันทีจางเพื่อใช้จ่ายเพคะ”“โอ้ ! ” ฮ่องเต้ไม่เชื่อนาง “เจ้าเชื่อหรือว่าเราไม่รู้ว่าเจ้ารักความมั่งคั่งเพียงใด ? ก่อนหน้านี้ไม่ร้ายแรงนี้ ตอนนี้ภายใต้การนำของเจ้า ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อเห็นทองการบอกว่าเจ้าต้องการมอบเงิน 100 เหรียญทองดูเหมือนจะไม่น่าเป็นไปได้ ไม่น่าเป็นไปได้”เฟิงหยูเองอยากจะบอกว่าฮ่องเต้ไม่ได้ตาบอดด้วยความรัก เขายังคงสามารถเข้าใจเหตุผลขั้นพื้นฐานได้ ดังนั้นนางจึงพูดกับเขาว่า “ในความเป็นจริงมันเป็นอย่างที่เสด็จพ่อตรัสความพยายามลอบสังหารโดยเฉียนโจวเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริงและมันก็เกิดขึ้นทันที การรบกวนที่เก
