ะ ? ”เชื้อพระวงศ์ของฮ่องเต้เฉียนโจวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยว่า “ช่างเป็นเรื่องไร้สาระ เจ้าไม่ได้ยินที่คุนเอ๋อพูดว่าเขาถูกลักพาตัวไปหรือ ? ”ทหารกลอกตาและสงสัยกับตัวเองว่าเชื้อพระวงศ์ของเฉียนโจวกำลังทำอะไรที่นี่ในต้าชุน และพยายามใช้ศักดิ์ศรีของเขา จากนั้นเขาก็โยนความจริงออกมา “ท่านฮูหยินเหยากลับมาจากค่ายทหาร นางไม่ได้อยู่เมืองหลวง และพาพระนัดดาของท่านออกไป และกลับมาอีกครั้ง เพียงแค่ดูเวลามันก็ไม่มีเหตุผลแล้ว ! ”เฟิงคุนเข้ามาอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “ข้าออกไปเล่นด้วยเอง ระหว่างทางข้าเจอกลุ่มคนร้ายกลุ่มนั้น พวกเขาไม่เพียงแต่แขวนข้าจากต้นไม้ พวกเขายังโยนข้าลงไปในแม่น้ำ”“โอ้!” ทหารหัวเราะ “ผู้ใต้บังคับบัญชาผู้ต่ำต้อยคนนี้อยากถาม ! ทำไมพระองค์ออกไปเดินเล่นกลางดึกพะยะค่ะ ? ”ฮ่องเต้เข้าใจดีว่ากำลังพูดอะไร และจ้องมองที่เฟิงคุนโดยถามว่า “เจ้าพบเหยาซื่อเมื่อไหร่ ? ”เฟิงคุนรู้ว่าการโกหกนี้จะไม่ถือเป็นการตรวจสอบข้อเท็จจริงภายใต้การซักถามหลุมทุกชนิดจะถูกเปิดเผย ดังนั้นเขาจึงแกล้งทำเป็นเหมือนเด็กอย่างรวดเร็ว และแสดงมันออกมาว่า “ข้าลืมแล้ว”เชื้อพระวงศ์ของฮ่องเต้เฉียนโจวโกรธ “คุนเอ๋อยังเด็ก การออกไปเดินเล่นถือว่าเป็นเรื่องปกติ แต่เหยาซื่อเป็นนางงูพิษได้อย่างไร นาง…”เพี้ยะ !ก่อนที่เขาจะพูดให้จบ โดยไม่คาดคิดเชื้อพระวงศ์ของเฉียนโจวรู้สึกว่าวิสัยทัศน์ของเขาพร่ามัว ราวกับว่ามีบางสิ่งที่ทำร้ายเขา ทันใดนั้นใบหน้าข