องเขาก็รู้สึกร้อนและบางสิ่งดูเหมือนจะไหลลงมา เขายกมือขึ้นโดยไม่รู้ตัวและรู้สึกว่าจริงๆ แล้วมือของเขาเปื้อนเลือดขุนนางของต้าชุนเห็นสิ่งนี้และหัวเราะ พูดกับตัวเองว่าเขาสมควรได้รับมัน ก่อนมาที่ต้าชุนเขาไม่ได้ทำการบ้าน เขาสามารถดูถูกใครก็ได้ แต่เขาเลือกที่จะดูถูกแม่ขององค์หญิงจี่อัน การตบเขาถือเป็นการลงโทษที่เบา ไม่มีมีดที่ทำจากเหล็กแม้ว่าเจ้าจะตาย มันก็จะสมควรเชื้อพระวงศ์ของฮ่องเต้เฉียนโจวงงงวย เขาได้ค้นหาแหล่งที่มาและเห็นแส้ในมือของซวนเทียนหมิงทันที เปิดปากของเขาด้วยความโกรธ เขาเริ่มสาปแช่ง ก่อนที่เขาจะพูดอะไร เขาก็ได้ยินฮ่องเต้ตรัสว่า “อะไรนะ? เจ้ากำลังจะสาปแช่งลูกเก้าของเราหรือ ? ”เชื้อพระวงศ์ของฮ่องเต้เฉียนโจวตกตะลึงและได้สติกลับมา รายงานเกี่ยวกับองค์ชายเก้าของต้าชุนที่ไม่เคยให้ความสนใจกับสิ่งที่ถูกหรือผิดพุ่งเข้าใส่หัวของเขา รวมถึงองค์ชายเก้าที่ว่าเขาโปรดปรานองค์หญิงแห่งมณฑลจีอัน เขาเริ่มรู้สึกกลัว เขามาจากเฉียนโจว แต่เขามาที่ต้าชุนด้วยตัวเอง นี่คือสิ่งที่เทียบเท่ากับการเข้าสู่ถ้ำของหมาป่า ถ้าเขาพูดมากเกินไปเขาก็จะถูกตัดหัว !แต่ถ้าเขาไม่พูดเขาก็จะรู้สึกเสียใจ ดังนั้นเขาได้แต่พูดกับฮ่องเต้ว่า “ฝ่าบาท เฉียนโจวของข้าได้ถวายบรรณาการปีแล้วปีเล่า และทำหน้าที่เหมือนข้าราชบริพารทำไมฝ่าบาท…”“ใช่หรือ?” ซวนเทียนหมิงพูดขึ้น “เฉียนโจวมีหัวใจที่เลวร้ายของหมาป่า ในการบอกว่าท่านฮูหยินเหยาพาเขาไป
