ณะนี้เฟิงหยูเองเข็นรถเข็นซวนเทียนหมิงไปตามถนนฉางหยางมาถึงจตุรัสก่อนที่ห้องโถงสวรรค์ มองจากที่ไกลๆ มีคนไม่กี่คนที่ยืนอยู่ในห้องโถงสวรรค์ มีบางคนที่คุ้นเคยและบางคนไม่คุ้นเคย เฟิงหยูเองยังเห็นบิดาของนาง, เฟิงจินหยวนซวนเทียนหมิงยักไหล่ “ความปรารถนาของชายชราผู้นั้นที่จะโอ้อวดได้เพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง เขาจะต้องได้ยินเรื่องที่เราที่กลับสู่เมืองหลวง ดังนั้นเขาจึงรีบรวบรวมเจ้าหน้าที่เพื่อทดสอบอาวุธ”เฟิงหยูเองจ้องที่คนที่ไม่คุ้นเคยภายในห้องโถง และชี้ไปที่“พวกเขามาจากเฉียนโจวใช่หรือไม่ ? ”ซวนเทียนหมิงพยักหน้า “คงจะใช่”ขณะที่พวกเขาพูดกันทั้งสองก็มาถึงหน้าห้องโถง จางหยวนยืนอยู่ตรงทางเข้าเป็นเวลานาน เมื่อเห็นทั้งสองมาถึงเขาก็รีบไปข้างหน้าเพื่อคำนับ และพูดว่า “องค์ชายหยู, องค์หญิงแห่งมณฑลกลับมาแล้ว ฮ่องเต้ทรงรอนานแล้ว ติดตามบ่าวรับใช้ผู้นี้เข้าไปในห้องโถงเร็วพะยะค่ะ”เขาตั้งใจไม่ลดเสียงของเขาทำให้ผู้คนข้างในได้ยินสิ่งที่เขาพูด ในเวลานี้ทุกคนในห้องโถงหันไปมองทางเข้า แม้แต่ฮ่องเต้ผู้ซึ่งประทับบนบัลลังก์ก็ยังสบตาทุกคนจ้องมองไปที่สิ่งที่ถืออยู่ในมือของซวนเทียนหมิง สิ่งนั้นถูกคลุมด้วยผ้าแดงและมันไม่ชัดเจนว่ามันคืออะไร แต่ทุกคนรู้ว่าเป้าหมายของพวกเขาคืออะไร พวกเขากลับมาที่เมืองหลวง ดังนั้นจึงไม่ยากเลยที่จะคาดเดาสิ่งที่ถูกซ่อนอยู่โดยผ้านั้น มันควรจะเป็นอาวุธเหล็กชิ้นแรกที่สร้างโดยราชวงศ์ต้าชุนแม่ทัพปิงหนาน
