าด แต่ใบหน้าของเขายังเต็มไปด้วยโคลนในที่สุดคนแคระก็ไม่สามารถทนได้ และทันใดนั้นก็หันไปเผชิญหน้ากับเฟิงหยูเอง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธและเส้นเลือดปูดขึ้นที่ขมับของเขาเฟิงหยูเองหัวเราะทันที “อะไรกัน ? เจ้าไม่สามารถอาบน้ำที่ข้างแม่น้ำได้หรือ ? เช่นนั้นองค์หญิงแห่งมณฑลนี้จะพาเจ้าไปที่กลางแม่น้ำเพื่อเจ้าอาบน้ำ”หลังจากพูดแบบนี้นางก็คว้าคอของคนแคระแล้วก็กระโดดขึ้น ด้วยการใช้พลังภายในที่นางเรียนรู้ เพียงครู่เดียวนางก็บินตรงไปที่กลางแม่น้ำเหยาซื่อตกใจและหวังว่านางจะกลับมาอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตามนางพบว่าดูเหมือนว่าเฟิงหยูเองจะดูไม่มั่นคง นางหมุนไปรอบ ๆ 2 ครั้งในอากาศ และคนที่อยู่ในมือของนางก็หมุนวน 2 ครั้ง เสียง “ตู้ม” ดังมาเมื่อเฟิงหยูเองโยนคนแคระลงไปในแม่น้ำ
