ะหายสนิท ในเวลานั้นอาเองจะส่งท่านแม่ไปยังเสี่ยวโจวเป็นการส่วนตัว ท่านแม่คิดว่าดีหรือไม่เจ้าคะ ? ”ภาพแห่งความหวังที่ไม่สามารถซ่อนได้ปรากฏในดวงตาของเหยาซื่อในขณะที่นางพยักหน้าซ้ำ ๆ ว่า “ดี ดี”ขณะที่นางพูด วังซวนเข้ามาจากข้างนอกแล้วกระซิบใส่หูของนาง การแสดงออกของเฟิงหยูเองเปลี่ยนไปทันทีก่อนที่จะกลับสู่ภาวะปกติอย่างรวดเร็ว จากนั้นนางก็พูดกับเหยาซื่อ“องค์ชายส่งคนมาหาข้า เมื่อเร็ว ๆ นี้ที่ค่ายยุ่งมาก และข้าไม่มีเวลาอยู่กับท่านแม่เลย ท่านแม่อย่าตำหนิอาเองนะเจ้าค่ะ”เหยาซื่อรีบพูดอย่างรวดเร็ว “ไปเร็ว ข้าสบายดี อย่าปล่อยให้เรื่องนี้ทำให้การหลอมเหล็กล่าช้า”เฟิงหยูเองยิ้ม และพยักหน้า เมื่อยืนขึ้นนางนำวังซวนออกจากกระโจม เผยให้เห็นความตื่นตระหนกเล็กน้อย…