จากการทำชั่วเฟิงหยูเองมองไปที่ฮูหยินผู้เฒ่าแล้วมองไปที่คังอี้ซึ่งอยู่ข้างนาง นางอดไม่ได้ที่จะยิ้มและกล่าวว่า “เนื่องจากท่านย่าไม่มีคำแนะนำมากมาย ท่านแม่มีหรือไม่เจ้าคะ ? ”คังอี้เป็นคนที่พูดจาได้ดีมาก เมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองพูดกับนางนางก็พูดทันที “เจ้ามีความเข้าใจในสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกวัน ข้าข้าให้เจ้าใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการหลอมเหล็กให้กับราชวงศ์ต้าชุน นี่เป็นเรื่องสำคัญ สำหรับครอบครัว เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวล ข้าจะดูแลท่านย่าและท่านพ่อของเจ้าเอง”เฟิงหยูเองพยักหน้า “นั่นเป็นเรื่องดี สำหรับองค์หญิงรุ่ยเจียข้าได้มอบวิธีการรักษาให้กับหมอหลวงแล้ว ข้าบอกเสด็จพ่อเพื่อขออนุญาตให้ท่านแม่เข้าไปในพระราชวังทุกครึ่งเดือนเพื่อเยี่ยมนาง”คังอี้ดีใจและขอบคุณนาง มันเป็นเพียงว่านางพร่ำขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่าซึ่งเป็นเรื่องน่าขันมากที่คนของคฤหาสน์เฟิงเฟิงเฟินไดอยากจะบอกว่าเฟิงหยูเองเป็นคนเฆี่ยนบุตรสาวของนางจนได้รับบาดเจ็บขนาดนี้ แต่ตอนนี้เจ้ายังจะขอบคุณนางอีกหรือ ? อย่างไรก็ตามเมื่อนางจำได้ว่าฮันชิได้กล่าวว่านางจะต้องไม่ล่วงเกินพี่รองของนาง เฟิงหยูเองยังกล้าที่จะฆ่าองค์ชาย ดังนั้นนับประสาอะไรกับนาง ? ดังนั้นคำพูดที่มาถึงปากของนางจึงถูกกลืนลงไปจะต้องมีการกล่าวว่าการคารวะที่เรือนซูหยาเคยมีชีวิตชีวามาก ไม่ว่าจะเป็นเฟิงเฉินหยูหรือเฟิงเฟินไดรวมถึงเฉินซื่อพวกเขาทุกคนต่างก็ต่อสู้เพื่อประจบประแจ
