ต้องกังวล” นางลูบหลังมือของเหยาซื่อ “ข้าจะตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด ข้าจะไม่กล่าวหาว่าใครผิดๆ ขอแค่ท่านแม่ดีขึ้น ไม่ใช่ว่ามันจะไม่มีวิธีในการรักษายาเปลี่ยนวิญญาณ อาเองมีวิธีการช่วยให้ท่านแม่ดีขึ้นโดยธรรมชาติ”นางดูแลช่วยเหลือเหยาซื่อนอนลงแล้วมองนางหลับไปอย่างช้า ๆ จากนั้นนางก็ออกจากห้องไปกับคนอื่น ๆหมอหลวงทิ้งยาไว้เล็กน้อย ซวนเทียนเก้อกังวลและรีบไปถามนางว่า “อาเอง เจ้าสามารถรักษาได้จริง ๆ หรือ ? ”นางถอนหายใจและพูดกับตัวเองว่ามันจะแปลกถ้านางสามารถรักษาได้ ติดยาเสพติดไม่เคยเป็นสิ่งที่ต้องพึ่งพาการรักษา มันสามารถพึ่งพาได้เพียงแค่เลิกยาเท่านั้น หากเหยาซื่อทนได้ทุกอย่างจะง่ายต่อการจัดการ ถ้านางทำไม่ได้ทุกอย่างจะไร้ประโยชน์“ทุกอย่างปกติดี ข้ามีวิธีการของข้า” นางไม่ต้องการทำให้ซวนเทียนเก้อกังวล ดังนั้นนางจึงกล่าวว่า “ท้องฟ้ามืดแล้วเจ้ากลับไปเร็ว เมื่อเจ้ากลับไปแล้วฝากบอกท่านป้าว่าข้าสามารถรักษาได้ อย่ากังวลเลย” หลังจากพูดอย่างนี้นางหันไปมองซวนเทียนฮั่ว “พี่เจ็ดไปส่งนางกลับด้วยเจ้าค่ะ”ซวนเทียนฮั่วพยักหน้า “อย่ากังวล”ซวนเทียนหมิงที่ยังอยู่ หลังจากส่งสองคนออกไปแล้วก็พูดว่า“อาเอง ข้าไม่เคยเชื่อเลยว่าเจ้าเหมาะสมที่จะแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ภายในคฤหาสน์ ไปค่ายทหารกับข้ามีเพียงเจ้าเท่านั้นที่สามารถกลับไปสู่สิ่งที่เจ้าควรเป็น”ไม่ใช่ว่านางไม่ได้คิดเรื่องนี้ ทำไมนางจะไม่คิดนำกองทัพ
