ะได้รับอนุญาตจากนาง มิฉะนั้นแม้ว่าจะเป็นฮ่องเต้ เขาก็ได้แต่ยืนอยู่ข้างนอกและมองดูตำหนักเท่านั้นนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมอาหารมื้อนี้จึงไม่ได้เงียบเลยแม้แต่น้อย พราชายาหยุนชอบน้ำแกงไก่ดำในขณะที่พูดเบา ๆ ว่า“เมื่อคิดถึงสิ่งนี้เมื่อเข้ามาในพระราชวัง มารดาของสัตว์ร้ายนั้นก็พบว่าข้าไม่เหมือนใคร นางเลือกเวลาที่ตาแก่ผู้นั้นไม่อยู่ที่นี่ มีคนใช้แส้เฆี่ยนข้า 13 ครั้ง หลังจากนั้นก็เป็นท่านตาของเจ้าที่มาสั่งจ่ายยาเพื่อรักษาผิวของข้า ข้าต้องแช่ยาอยู่49 วันในการแช่ยาก่อนที่รอยแผลเป็นบนร่างกายของข้าจะหายไป”ดูเหมือนว่าพราชายาหยุนจะพูดเรื่องนี้อย่างไม่ตั้งใจ แต่ความเจ็บปวดนั้นกระพริบผ่านในแววตาของนางซึ่งไม่ได้หลบหนีจากการสังเกตของทั้งสองซวนเทียนหมิงพูดเบา ๆ สองสามคำเพื่อปลอบใจนาง ทำให้พราชายาหยุนหัวเราะ “ไม่เป็นไร ผ่านมาหลายปีแล้ว และหญิงชราคนนั้นถูกทุบตีจนตาย ข้าไม่มีความเสียใจใด ๆ ข้าแค่รู้สึกว่าอาเองใช้แส้เก่งมาก บางคนมีผิวค่อนข้างตึงแน่นและเจ้าสามารถช่วยให้ผิวของพวกเขาคลายตัวได้เล็กน้อย”ในขณะที่มารดาและบุตรชายพูดคุยกัน เฟิงหยูเองกำลังคิดถึงยารักษาผิวที่พราชายาหยุนพูดเหยาเซียนท่านตาของนางซึ่งนางไม่เคยพบมาก่อน มีข่าวลือว่าเป็นหมอเทวดา จริง ๆ แล้วเขาสามารถผลิตยาดังกล่าวได้หรือไม่?นางคิดอยู่พักหนึ่งแล้วรู้สึกว่าใบสั่งยารักษาผิวหนังที่เรียกว่าเป็นเพียงการพูดเกินจริงของชาวบ้าน การรักษาผิวเป็นไปไม่ได้ ใน
