คำสั่งของพราชายาเท่านั้น เสนาบดีเฟิงถ้าท่านไม่คุ้นเคยกับการได้ยินสิ่งต่าง ๆ ท่านสามารถเลือกที่จะไม่ฟัง หรือบางทีท่านอาจไปร้องเรียนเรื่องนี้กับฮองเฮาเรื่องบ่าวรับใช้ แต่บ่าวรับใช้ผู้นี้ต้องเตือนใต้เท้าเฟิงว่าเป็นไปได้ว่าฮ่องเต้จะถูกสาปแช่งด้วยวิธีนี้”เฟิงหยูเองหยิบถ้วยชาของนางแล้วมอบให้เฟิงจินหยวน“ท่านพ่ออยากจะจิบชาหรือไม่ ? ”เฟิงจินหยวนหันไปไม่ต้องการที่จะสนใจนาง เฟิงหยูเองไม่ต้องถามอีกต่อไปเพราะนางยังกินขนมอบและดื่มชาต่อในขณะที่รับประทานอาหาร นางมองจางหยวนซึ่งยืนอยู่หน้าห้องโถงสวรรค์นางกำนัลกล่าวว่า “องค์หญิงแห่งมณฑลจงสงบและทานต่อพราชายาหยุนกล่าวว่าการต่อสู้ในช่วงบ่ายได้ใช้พลังงานไปมาก และองค์หญิงต้องมาคุกเข่าในตอนกลางคืนโดยไม่ทานอาหาร ขนมอบเหล่านี้มีไว้เพื่อช่วยให้องค์หญิงอิ่มเพคะ อีกไม่นานห้องครัวจะเตรียมอาหารให้องค์หญิงมากกว่านี้เพคะ”เฟิงจินหยวนเหงื่อออกเมื่อได้ยินเรื่องนี้ พราชายาหยุน ในโลกนี้มีเพียงพราชายาหยุนเท่านั้นที่กล้าทำเช่นนี้แต่เฟิงหยูเองปฏิเสธอาหารเพิ่ม นางกล่าวกับนางกำนัล“ฝากขอบคุณพราชายาหยุนด้วย ขอบคุณสำหรับขนมอบและน้ำชา แค่ขนมอบเหล่านี้ก็เพียงพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องเอามาเพิ่ม ไม่ว่าจะน้อยเพียงใด ข้าต้องไว้หน้าเสด็จพ่อ”นางกำนัลพยักหน้า “เพคะ บ่าวรับใช้ผู้นี้จะไปบอกพราชายาในภายหลัง”เฟิงหยูเองยิ้มและมองดูขนมชิ้นสุดท้ายบนจานแล้วพูดว่า“ไม่จำเป็นต้องทำในภายหลัง มีคนมาตามเจ
