า ! เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นในครอบครัวก็ไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องเล็กน้อยนี้”เมื่อได้ยินสิ่งนี้เฟิงเฟินไดต้องการระเบิดด้วยความโกรธ หลี่หลู่บ่าวรับใช้ส่วนตัวของนางจับข้อมือแล้วส่ายหัวเล็กน้อยพยายามบอกให้นางสงบลง อย่างไรก็ตามเฟิงเฟินไดจะทำตามที่นางแนะนำได้อย่างไร ? นางไม่สนใจคำเตือนของหลี่หลู่นางกล่าวว่า “ท่านย่า หลานคิดว่าหลานควรพาแม่รองฮันหนีไป ! อีกด้านหนึ่งพี่รองทำให้ผู้คนจำนวนมากขุ่นเคืองและตอนนี้ท่านย่าก็ปล่อยพี่ใหญ่ออกมา จะเป็นอย่างไรถ้านางพยายามทำบางอย่างเพื่อทำร้ายแม่รองฮัน ? ”ฮูหยินผู้เฒ่าตะโกนด่าเฟิงเฟินได “หนี ! เจ้าจะหนีไปไหนเด็กที่อยู่ในท้องของฮันชินั้นเป็นบุตรของตระกูลเฟิง ถ้านางต้องตาย นางจะตายในคฤหาสน์เฟิง ! ”คังอี้ยังกล่าวอีกว่า “คุณหนูสี่ต้องคิดอย่างรอบคอบ ถ้าเจ้าต้องการไปตอนนี้มันดูง่าย แต่ถ้าเจ้าต้องการกลับมาในภายหลังนั่นจะเป็นเรื่องยาก”“เจ้าหมายความเช่นไร ? ” เฟิงเฟินไดจ้องที่คังอี้ “เจ้าขู่ข้าหรือ ? ”คังอี้ส่ายหัว “ข้าไม่ได้ขู่เจ้า ข้าแค่หวังว่าคุณหนูสี่มีใจที่จะแบ่งปันภาระของครอบครัวเฟิงในช่วงเวลาที่ลำบาก และเฉลิมฉลองในช่วงเวลาแห่งความเจริญรุ่งเรือง เจ้ายังคงเป็นบุตรสาวของตระกูลเฟิงแม้ว่าเจ้าจะวิ่งหนีไปไหนก็ตาม”เฟิงเฟินไดพูดไม่ออก นางจ้องที่คังอี้เป็นเวลานานก่อนที่จะพูดอย่างไม่เต็มใจว่า “เช่นนั้นเราจะไม่หนีไปไหน แต่เมื่อถึงเวลาที่ตระกูลเฟิงเหลืออยู่โดยไม่มีทายา
