ท อย่าเสียใจก็แล้วกัน ! ”เมื่อเฟิงจินหยวนถึงพระราชวัง ท้องฟ้าก็มืดแล้ว แต่ประตูของพระราชวังไม่ได้ปิด เมื่อเห็นเขามาถึง ขันทีก็รีบไต่สวนและกล่าวทันทีว่า “ขันทีจางกล่าวว่าเสนาบดีเฟิงจะมาคืนนี้แน่นอน ดังนั้นเขาจึงให้บ่าวรับใช้คนนี้มารอรับท่านใต้เท้าใครจะรู้ว่าเสนาบดีเฟิงจะมาจริง ๆ”เฟิงจินหยวนตัวสั่น “ขันทีจางรู้ว่าเสนาบดีผู้นี้จะมา ? เมื่อพูดเช่นนี้องค์ฮ่องเต้ก็ทรงทราบเช่นกันหรือ ?”“โอ้ ! ” ขันทีกล่าวว่า “บ่าวรับใช้คนนี้ไม่กล้าพูดสิ่งนี้ ขันทีจางให้บ่าวรับใช้คนนี้รอท่านใต้เท้าที่นี่ ส่วนพระองค์ทราบหรือไม่นั้นบ่าวรับใช้ต่ำต้อยคนนี้ไม่กล้าพูด ท่านใต้เท้าเฟิงโปรดเข้าไปเถิด” พูดอย่างนี้เขาผายมือให้เขาเข้ามาขณะที่พาเฟิงจินหยวนเข้ามาในพระราชวังเมื่อเฟิงจินหยวนเข้ามาในพระราชวัง เขาก็หันหลังกลับและเห็นขันทีปิดประตู และล็อคมัน เขาตกใจเพราะเขารู้ว่าเขาน่าจะไม่สามารถกลับบ้านได้ในคืนนี้นอกพระราชวัง คนที่มาจากคฤหาสน์เฟิงกลับไปรายงานสถานการณ์ทันที ในด้านของเฟิงจินหยวน ในขณะที่หัวหน้าขันทีนำเขามาถึงจตุรัสที่หน้าห้องโถงสวรรค์เขาเห็นเฟิงหยูเองคุกเข่าอยู่ที่นั้นนานหลายชั่วยามแล้ว แต่นางก็ไม่รู้สึกเหนื่อย นางยังคุกเข่าอยู่ตรงนั้น ใครจะรู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่เมื่อก้าวต่อไปอีกสองก้าว ในที่สุดเขาก็เห็นท่าทางของเฟิงหยูเอง เฟิงจินหยวนยิ่งงงมากขึ้นผู้หญิงคนนี้กำลังทำอะไรอยู่ ? นางท่องคัมภีร์หรือไม่ ?เขาเห็น
