ฟิงหยูเองนั้นเป็นสิ่งที่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้เมื่อนางเข้าไปในประตูอย่างรวดเร็ว และพูดกับทหารองครักษ์ “องค์หญิงแห่งมณฑลจะเข้าไปคนเดียว ทั้งสองไม่ได้รับอนุญาตให้ติดตามข้า”คำพูดเหล่านี้ทำให้ทหารองครักษ์ใช้หอกเพื่อปิดทางหวงซวนและฉิงหยูทันทีทั้งสองรู้สึกโกรธอย่างแท้จริง พวกเขายืนอยู่ข้างนอกและจ้องมองมาระยะหนึ่ง จนกระทั่งเฟิงหยูเองหายไปจากสายตาจากนั้นพวกเขาก็กลับไปที่รถม้าอย่างไม่เต็มใจหวงซวนเป็นคนขับรถม้า หลังจากขึ้นรถม้าออกจากพระราชวังแล้ว นางก็หยุดและตะโกน “บานซู ! ”ใครจะรู้ว่าบุคคลนั้นมาจากไหน ขณะที่เขานั่งลงข้างนาง“ปล่อยให้คุณหนูเข้าไปในพระราชวังเอง หากมีสิ่งใดเกิดขึ้นเราไม่รู้ว่าพระองค์จะจัดการอย่างไร”แน่นอนหวงซวนรู้ว่าหากมีอะไรเกิดขึ้นกับเฟิงหยูเอง นางก็ไม่สามารถหลบหนีจากการถูกลงโทษได้ ในไม่ช้านางก็ไม่สามารถโต้เถียงกับบานซูได้เพราะนางพูดอย่างใจจดใจจ่อ“องค์ชายเจ็ดบอกว่าพระองค์ส่งคนไปที่ค่ายทหารเพื่อส่งข่าวแจ้งองค์ชายเก้าแล้ว เจ้าควรไปที่นั่นด้วย ! ท้ายที่สุดองค์ชายเจ็ดก็ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นตรงทางเข้าตำหนักเซียงมากนักเมื่อเจ้าไปเจ้าจะสามารถให้คำอธิบายดีกว่า”บานซูพยักหน้าทันที และพูดอย่างจริงจัง “เอาล่ะ ข้าจะไปทันที เจ้ากลับไปที่คฤหาสน์เฟิง ส่งคนมาเฝ้าที่หน้าพระราชวัง เมื่อเกิดอะไรขึ้นมันจะง่ายกว่าที่จะส่งข่าวต่อ”หลังจากเขาพูดจบแล้ว เขาก็หายตัวไปทันทีหวงซวนยังคุมม้า ขณะที่รถวิ่ง
