คนที่จะช่วยนางตัดสินใจก็มาถึงในที่สุดเฟิงหยูเองถอนหายใจด้วยความโล่งอก ลมที่พัดผ่านนั้นรีบวิ่งมาหานาง มือเอื้อมไปจับแส้ในมือของนาง เร็ว ๆ นี้ชายผู้นั้นราวกับเทพบุตรที่ปรากฏตัวต่อหน้านาง ปากของเขาเอื้อนเอ่ยเพื่อบอกนางว่า “ปล่อยเขาไป เขาใกล้จะตายเต็มทีแล้วอย่ารีบ หมิงเอ๋อจะมาที่นี่ในไม่ช้า ”นางคลายแส้ของนางออกและยอมที่จะไว้ชีวิตที่ไร้ค่าของซวนเทียนเย่เฟิงจินหยวนถอนหายใจด้วยความโล่ง ขณะที่เขากำลังจะเดินไปข้างหน้าเพื่อช่วยซวนเทียนเย่ คังอี้รีบดึงเขากลับมาโดยกล่าวว่า “อย่าไป ท่านพี่ไม่สามารถทำสิ่งนี้ได้”เฟิงจินหยวนตกใจ และในที่สุดก็จำได้ว่าเขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะทำอะไรได้ บุคคลที่พ่ายแพ้คือซวนเทียนเย่ความสัมพันธ์ของเขากับบุตรสาวคนที่สองนี้ไม่ดีอยู่แล้ว ถ้าเขาไปช่วยองค์ชายสามในเวลานี้ บางทีเฟิงหยูเองจะมองเขาเป็นศัตรูในความเป็นจริงเขาไม่รู้ว่า แม้ว่าเขาจะไม่ช่วยซวนเทียนเย่เฟิงหยูเองก็มองว่าเขาเป็นศัตรูอยู่แล้วเฟิงหยูเองปล่อยแส้ในมือ ซวนเทียนฮั่วผู้มาถึงในเวลาที่เหมาะสมถอนหายใจด้วยความโล่งอกแต่ไม่กล้าปล่อยมือนางเพราะเขารู้สึกว่ามือของหญิงสาวยังสั่นอยู่ เขารู้ว่าเฟิงหยูเองทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อปกป้องมารดาและน้องชายของนางจากการถูกทำร้าย อย่างไรก็ตามหลังจากเฟิงจื่อหรูตกเป็นเป้าหมายของการลอบสังหาร เหยาซื่อก็พบกับวิกฤติเช่นกัน“ไม่ต้องกังวล” เขาพูดเบา ๆ “เมื่อหมิงเอ๋อกลับมา เขาจะตัดสินอย่างยุต
