ิธรรม” จากนั้เขาก็หันไปมองบ่าวรับใช้ของตำหนักเซียง “พาองค์ชายของเจ้ากลับเข้าไปเร็ว ! ”บ่าวรับใช้เข้ามาข้างหน้าและช่วยซวนเทียนเย่ในทันที แต่พวกเขาไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร แส้ของเฟิงหยูเองคลายแล้ว อย่างไรก็ตามมันไม่ได้ถูกเอาออกจากร่างกายของซวนเทียนเย่ ยิ่งกว่านั้นแม้ว่ามันจะถูกเอาออกไป ซวนเทียนเย่นี้ก็มีบาดแผลทั้งตัวและกระดูกหักจำนวนมาก พวกเขาจะช่วยเขาอย่างไร“อาเอง” ซวนเทียนหัวจับมือนาง และแนะนำนางเล็กน้อยว่า“จงเชื่อฟัง และปล่อยมือไป”นางปล่อย และแส้ก็ตกลงไปในมือของซวนเทียนฮั่วซวนเทียนฮั่วสะบัดข้อมือของเขา และแส้ที่พันรอบซวนเทียนเย่ก็ออกจากร่างของเขาทันที มันมีความรู้สึกคล้ายกับดาบที่ถูกแทงเข้าไปในร่างกายของใครบางคนจากนั้นถูกดึงออกมาทันที ไม่เพียงแต่มันจะมาพร้อมกับเลือด มันยังมาพร้อมกับชิ้นเนื้อซวนเทียนเย่ไม่อยู่ภายใต้การควบคุมของแส้อีกต่อไปแล้ว ไม่มีวิธีใดที่ซวนเทียนเย่จะยืนตัวตรงต่อไปได้ ในขณะที่เขาทิ้งตัวลงกับพื้น พวกบ่าวรับใช้รีบไปจับเขา แต่เมื่อพวกเขาจับร่างที่ขาดรุ่งริ่ง ความเจ็บปวดก็ทำให้ซวนเทียนเย่ร้องออกมาเขาเป็นคนที่แกร่งอยู่เสมอ เมื่อแส้ของเฟิงหยูเองแทงเข้าที่ไหล่ของเขา เขาก็ไม่ส่งเสียง อย่างไรก็ตามเขาได้แต่ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดตอนนี้ซวนเทียนเย่สับสนอย่างยิ่ง โดยปกติเมื่อได้รับบาดเจ็บสาหัสและเสียเลือดมาก เขาควรจะเป็นลม แต่เขารู้สึกเจ็บปวดและไม่สบายเท่านั้น แม้กระนั้นเขายังม
